ินแล้วจริงๆหนาวมากจนถึงขั้นที่นางไม่รู้สึกถึงแขนขาทั้งสี่ของตัวเองด้วยซํ้าเย่แจ๋หยิ่ง …ทันทีที่คิดได้ว่าเย่แจ๋หยิ่งได้รับบาดเจ็บ อีกทั้งในขณะที่ถูกแรงโจมตีนั้น เย่แจ๋หยิ่งก็คอยปกป้องนางไว้ในอ้อมแขนของเขาตลอดเวลานางที่ไม่ได้รับบาดเจ็บถูกชนเข้าไป ยังถึงกับทำให้สลบได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเย่แจ๋หยิ่งที่ปกป้องนางเลยจะดีกว่าตอนนี้ต้องมาอยู่ในสถานที่ที่หนาวเย็นขนาดนี้ คนที่ได้รับบาดเจ็บเช่นเขา ไม่มีทางอยู่รอดปลอดภัยไร้เรื่องราวเป็นแน่ในความเป็นจริง!926
ที่นี่หนาวถึงขนาดนี้ เลือดที่ไหลออกมาจากตัวเขาน่าจะต้องถูกแช่แข็งเป็นแน่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาเลยเย่แจ๋หยิ่ง เจ้าอย่าเป็นอะไรไปเด็ดขาดนะ!นางลืมตาอย่างยากลำบากเท่าที่จะทำได้ แต่เปลือกตาของนางหนักราวมีนํ้าหนักสักพันชั่ง หนักเกินกว่าจะเปิดได้ไหวอีกทั้งร่างกายก็เหมือนถูกรถทับอย่างไรอย่างนั้น เจ็บมากเสียจนขยับไม่ได้“ฮึก!······”ยิ่งมีสติมากเท่าไหร่ ความเจ็บปวดบนร่างกาย ก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้นหลังจากที่ลืมตาขึ้นมาได้อย่างยากลำบากในที่สุด กลับถูกแสงพร่าพราวเจิดจ้าเสียดแทงเข้าใส่ บังคับให้ต้องปิดตาลงไปอีกครั้งไม่มีทางเลือกนางทำได้เพียงค่อยๆ ปรับสายตาให้เข้ากับแสงจ้าทีละนิดหลังจากที่ลืมตาขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์ ที่ปรากฏแก่สายตาเบื้องหน้าคือ ก้อนนํ้าแข็งอันขาวพิสุทธิ์ราวหยกแกะสลักชิ้นหนึ่ง ก้อนนํ้าแข็งมีลักษณะยาว ก่อตัวเรียงกันขึ้นเป็นชั้นๆ รูปทร
