าก“คุณหนู เจ็บมากเลยเจ้าค่ะ! อีดอกทองนั่นมันตีข้า……”หนึ่งในสาวใช้ ยังพูดไม่ทันจบ ก็ต้องกลํ้ากลืนกลับไปนางเบิกตากว้างด้วยความตื่นตกใจ เรือนร่างสั่นสะท้านอย่างไม่รู้ตัวเพราะว่า!ในขณะนี้ หลานเยาเยาได้หันหลังกลับมา……ฉินหลิงเจียวที่ยังเดินมาไม่ถึงประตูก็ประหลาดใจที่ได้เห็นสาวใช้คนสนิทของนางทั้งสองคน เหมือนร่างไร้วิญญาณค่อยๆคลานออกมาจากทางเข้าห้อง“นังพวกไร้ประโยชน์ แค่ให้ไปสั่งสอนคน จะกลัวอะไรถึงเพียงนี้ ไปเจอผีมารึไง?”ฉินหลิงเจียวพูดอย่างเย็นชาหลังจากนั้นก็เตะพวกนางไปคนละหนึ่งป๊าบ และกะจะเข้าไปในห้องเพื่อที่จะลงมือเองและก็ได้เห็นหลานเยาเยากำลังอุ้มพิณกู่ฉินจื่อหลิงอยู่ ขณะที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มอันบ้าเลือดค่อยๆเดินไปทางนางใบหน้าของนางที่แดงกํ่า ก็เลือนหายถอยสู่ใบหน้าอันซีดเผือดด้วยความเร็วที่มองเห็นได้“เทพ……ธิดา……”817
จะเป็นนางได้อย่างไรกัน?นางไม่ได้อยู่กับเฉิงเสี้ยง และมัคนายกที่วิหารวัดหน้าพระใหญ่นุ่นหรอกรึ?ใยถึงได้อยู่ที่นี่?หลานเยาเยาเดินมาอยู่ตรงหน้าฉินหลิงเจียว ขาทั้งสองข้างของฉินหลิงเจียวอ่อนยวบ หากไม่ใช่เพราะบานประตูกั้นเอาไว้ นางก็คงจะล้มไปแล้วในที่สุด!หลานเยาเยาก็เลี่ยงนาง เดินออกไปข้างนอก แล้วหันหน้ากลับมา ถามว่า:“เจ้าอยากจะชิงเรือนสี่ประสานหลังนี้งั้นรึ?”“ไม่ใช่ๆ ไม่เลยเจ้าค่ะ เข้าใจผิด เป็นการเข้าใจผิดกันเจ้าค่ะ เทพธิดา ท่านเข้าใจผิดแล้ว เรือนสี่ประสานหลังนี้เป็นของท่านเจ้าค่ะ”
