ฉินหลิงเจียวปัดมือตีโพยตีพายหึ!ไม่ใช่ว่าเพิ่งจะอาละวาดไปหรอกรึ?ทำเอะอะโวยวาย ไม่เกรงกลัวฟ้าดิน ได้เห็นหน้าสักหน่อยก็กลัวแล้วงั้นรึ?ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่สนามม้าของราชวงศ์ ก็ดูอำนาจบาตรใหญ่ซะเหลือเกิน นางยังจำได้ดีดูเหมือนว่า………ที่สั่งสอนไปคราวก่อนก็ยังได้ผลอยู่บ้างนะเนี่ย!“เช่นนั้นพวกเจ้าเข้ามาในนี้ด้วยการอันใด?” จู่ๆสายตาของนางก็เยือกเย็น สีหน้าเคร่งขรึมในทันใด818
เมื่อได้ยินเช่นนั้น!แม้ว่าฉินหลิงเจียงจะโง่เขลาอยู่ แต่เพลานี้ก็รู้แล้วว่าเทพธิดาหมายถึงสิ่งใด จึงรีบลากขาที่อ่อนแรงออกไปอย่างลุกลี้ลุกลนท่าทางนั้นดูอ่อนแรงเหลือเกิน หากไม่ได้คํ้าต้นไม้ได้ทันเวลาละก็ เดาว่าคงล่วงลงพื้นไปแล้วส่วนสาวใช้สองคนนั้น ก็เหมือนหมาจนตรอกมิมีผิด วิ่งหัวซุกหัวซุนมาหลบหลังฉินหลิงเจียวอย่างคนขี้ขลาดตาขาว มันช่างตรงกันข้ามกับความถือตัวถือตนก่อนหน้านี้จริงๆเชียวพระสงฆ์：“……”รังสีของเทพธิดานั้นแกร่งกล้าเหลือเกิน เพียงพริบตาเดียวก็มากพอที่จะทำให้คนหวาดกลัว“หึ!”หลานเยาเยาไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงหันหลังกลับไป ในขณะที่เรือนร่างของนางหายไปจากตรงหน้าของพวกเขา เสียงอันเย้ายวนก็ดังแว่วขึ้นมาอย่าได้ให้ข้าเห็นหน้าเจ้าอีก มิเช่นนั้น ข้าจะทำให้เจ้าสาบสูญไปตลอดกาล”เมื่อคำนี้ดังขึ้นดวงใจของฉินหลิงเจียวก็สั่นระรัว ความหนาวเหน็บแผ่ซ่านไปทั่วร่างในทันใด“คุณ คุณหนู เทพธิดานี่เกินไปแล้วนะเจ้าคะ นางบังอาจทำเช่นนี้กับคุณหนูได้อ
