บหนึ่ง แล้วก็พาคนที่ซื้อมาจากไปกลับมาถึงในตำหนัก ก็เห็นโหลวเย่วนั่งอยู่ที่ประตูใหญ่ ท่าทางวางมาดเต็มที่เพียงแต่ว่า……นางหลับไปแล้ว!หลังจากเดินอ้อมนางเข้าไป ก็กำลังกลุ้มใจว่าจะจัดการกับคนที่เพิ่งซื้อมาใหม่เหล่านี้เช่นไร ก็เห็นเงาคนผู้หนึ่งเหาะมาหลังจากที่มองเห็นชัดเจนแล้วว่าเขาเป็นใคร ดวงตาของหลานเยาเยาก็เปล่งประกายขึ้นทันทีเป็นเขา!ตาแก่ผู้นี้มาทันเวลามากคราวนี้ก็ดีล่ะคนที่ง่วงนอนก็มีคนส่งหมอนมาให้แล้ว!ตาแก่ที่เพิ่งจะเหาะลงมาอยู่ด้านหน้าของนาง ยังไม่ทันจะได้หายใจ ก็เห็นหลานเยาเยามองเขาด้วยรอยยิ้มตาหยี765
“ตาแก่ พ่อบ้านเจา สวัสดีจ้า! ที่นี่มอบให้ท่านแล้ว”(ตาแก่ ในภาษาจีนอ่านว่าเจาเหล่าโถว ดังนั้นจึงเรียกตาแก่ว่าพ่อบ้านเจา )พูดจบก็เหมือนกับกลัวว่าเข้าจะตอบสนองกลับมา ในพริบตาเดียว ก็หายตัวไปแล้ว“อ่อ เอ๊ะ คนล่ะ?”“สวัสดีพ่อบ้านเจา!” คนที่ซื้อมาเหล่านั้นรู้งานเป็นอย่างมาก หลังจากรู้ว่าเป็นพ่อบ้าน ก็รีบทำความเคารพทันทีมองดูตำแหล่งที่หลานเยาเยาหายตัวไปแล้วมองไปที่กลุ่มคนแปลกหน้าด้านหน้าที่ดูมีไมตรีอย่างล้นหลาม ตาแก่มีสีหน้างงงันข้าเป็นใคร?ข้าอยู่ที่ไหน?ข้าจะต้องทำอะไร?……หลังจากที่หลานเยาเยาวิ่งหนีไป ก็ตรงไปที่ห้องของจื่อเฟิงเวลานี้!เห็นจื่อเฟิงฟื้นแล้ว และจื่อซีก็ดูแลอยู่ข้างๆนางจึงได้โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง766
หลังจากที่ถามไถ่สารทุกข์ไปสองสามประโยค นางก็ไปที่ห้องครัวเล็กเดินทั้งวันแล้ว เหนื่อยจะ
