ตายอยู่แล้ว“โครก……”แม้แต่ท้องก็ยังต่อต้าน!ด้วยเหตุนี้ นางจึงฟุบไปบนโต๊ะ จากในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ หยิบเอาของที่นางตุนไว้ออกมา—ขาหมูรสเลิศ หมูย่างหมาล่าเต้าหู้เหม็นที่เหม็นจนคนสลบ……เป็นเวลาเกือบสองชั่วยาม ในที่สุดหลานเยาเยาก็กินอิ่มตุ้ยนุ้ยแล้วล้างมือนิดหน่อย แล้วคิดจะจากไปในเวลานั้นกลับเห็น ยังมีวัสดุปรุงยาเหลืออยู่บนเตา ก็ได้หยุดฝีเท้าลงอย่างไร้เหตุผลจากนั้นก็หมุนตัวเดินไปทางเตา……หลังจากนั้นสองชั่วยามตำหนักเทพธิดา ประตูใหญ่โหลวเย่วที่ตื่นขึ้นมานานแล้ว ยังคงนั่งเฝ้าอยู่ที่ประตูใหญ่คิดในใจ :ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ทำไมเทพธิดาถึงยังไม่กลับมาอีกนะ!“แฮ่มแฮ่ม……”767
เมื่อได้ยินเสียงกระแอม โหลวเย่วรีบหันกลับไปมอง กลับพบว่าเทพธิดายืนอยู่ข้างหลังนาง อดไม่ได้ที่มองออกไปดูข้างนอก“เทพธิดา ท่านกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี๊ย?”นางตั้งใจเฝ้าอย่างเอาจริงเอาจัง แม้ตาก็ไม่ได้กะพริบสักน้อย ทำไมไม่เห็นเทพธิดากลับมา?นางไม่ได้นอนหลับนะแค่งีบไปครู่หนึ่ง……หลานเยาเยาไม่ได้ตอบคำถามของนาง พูดด้วยนํ้าเสียงแบบออกคำสั่งเล็กน้อย :“ไปกินข้าว”“กินข้าว?”โหลวเย่วลูบที่ท้องของตัวเอง ที่แบนๆ นางหิวมากแล้วจริงๆเพียงแต่ นางเป็นห่วงมากที่สุดคือ : “มีข้าวต้มหรือไม่?”“ไม่รู้!”ได้ยินดังนั้น!โหลวเย่วก็ผิดหวังขึ้นมาเล็กน้อยแต่ก็ถูก เทพธิดางานยุ่งอยู่ข้างนอกทั้งวัน ดูท่าแล้วน่าจะเพิ่งกลับมาได้ไม่นานทำอาหารเรื่องของห้องภัตตาหารนางจะร
