ก็ได้!เพราะนางมองโลกในแง่ดีเกินไปโหลวเย่วอยู่ที่จวนอ๋องเย่มาตลอด ต้องการอะไรก็มีสิ่งนั้น แทบจะไม่ต้องออกจากจวน ต้องไม่เข้าใจเรื่องการทำสัมพันธ์กับผู้คนเป็นธรรมดาดังนั้น นางยังต้องเหน็บแนมนางอีกสักหน่อย“สุภาษิตพูดไว้อย่างดี กินของผู้อื่นจะต้องพูดจาดีๆ เอาของผู้อื่นจะไม่กล้าปฏิเสธเจ้าเอาของเล็กน้อยให้เขา แม้ว่าจะเป็นข้าวต้มธรรมดาๆ เขาก็จะอารมณ์ดีขึ้นหน่อย”เหอะเหอะ!คราวนี่ควรจะเข้าใจแล้วนะ!เป็นไปตามคาด เมื่อนางพูดจบ ดวงตาของโหลวเย่วก็เป็นประกายทันทีเพียงแต่……เสด็จอาไม่ได้ขาดเหลืออะไร นางจะสามารถให้อะไรเขาได้ล่ะ?ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ตัวนางก็ไม่มีเงิน นํ้าใจอะไรก็ให้ไม่ได้แล้วแบบนี้ควรจะทำเช่นไร?เอ๊ะ～ใช่แล้ว ข้าวต้ม738
เทพธิดาพูดถูก แม้ว่าจะเป็นเพียงข้าวต้มธรรมดาๆถ้วยหนึ่ง เพียงแค่นางส่งให้ด้วยความจริงใจ เสด็จอาจะต้องดีใจแน่นอนด้วยเหตุนี้!นางจึงกวาดตาไปทางโต๊ะ มีข้าวต้มถ้วยหนึ่งจริงๆด้วย จึงรีบพูดด้วยความระมัดระวังว่า :“เป็นคนดีต้องให้ถึงที่สุด ส่งพระต้องส่งให้ถึงทิศตะวันตก เทพธิดา ข้าวต้มถ้วยนี้มอบให้ข้าเถอะ! วันหลังข้าจะคืนให้ท่านเป็นแน่”“ไม่เป็นไร ข้าไม่ชอบกินข้าวต้ม เจ้าเอาไปเถอะ!”พูดไปหลานเยาเยาก็ลุกขึ้น หมุนตัวไปทำเรื่องอื่นรอจนโหลวเย่วยกข้าวต้มเดินไปแล้ว นางจึงหันกลับมา มองดูเงาด้านหลังที่ไกลออกไปของโหลวเย่วทันใดนั้นกลับพบว่า จื่อซีมองดูนางด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย“คุณหนู ข้าวต้ม
