ุกครั้งเขาก็ทำได้อย่างดีเยี่ยม“ขอรับ!”หลังจากได้รับความเห็นชอบจากคุณหนูของตัวเอง จื่อเฟิงก็รีบชักดาบยาวออกจากเอวทันที จากนั้นปลายเท้าจรดลงเบาๆ เหาะเข้าไปในคํ่าคืนที่มืดมิดจากนั้นก็ได้ยินเสียงของอาวุธที่ฟาดฟันกันดังมาจนแสบหู และเสียงร้องแต่ละเสียงร้องอย่างน่าเวทนาในคํ่าคืนที่เงียบสงบนี้ ได้เผยให้เห็นถึงความร่มรื่นชัดเจนขึ้นเป็นพิเศษ……หลานเยาเยาใช้มือข้างหนึ่งคํ้าศีรษะเอนกายพิงรถม้าไว้ สีหน้าดูสงบไร้ความแปรผันใดๆ มือที่ขาวดั่งหยกวางอยู่บนหน้าตัก แล้วเคาะเป็นครั้งคราวสำหรับจื่อเฟิงที่กำลังฆ่าฟันอย่างดุเดือดอยู่ด้านนอก นางไม่ได้มีความเป็นห่วงเลยสักนิด699
ความแข็งแกร่งของจื่อเฟิงนั้นมองข้ามไม่ได้ สองสามปีที่ติดตามนางนี้ก็ได้พัฒนาขึ้นมาอีกไม่น้อย คนคนเดียวต่อกรกับคนมากมายก็ไม่มีปัญหายิ่งไปกว่านั้น เชือดไก่จำเป็นจะต้องใช้มีดฆ่าวัวด้วยหรือ?สำหรับคนเช่นนางนี้ที่มีทั้งความสามารถและหน้าตาวิชาการรักษาก็ลํ้าเลิศ ปกติแล้วก็ล้วนเป็นการออกมาในฉากจบแต่ว่าด้วยความรวดเร็วนางสังเกตพบความผิดปกติแล้วไม่มีเสียงการฟาดฟันกันของอาวุธแล้ว จื่อเฟิงก็ยังไม่ได้กลับมาและนางค่อยๆได้กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นคาวเลือดก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว“ซ่า……”มีคนยืนอยู่ที่คนขับรถม้าอย่างเงียบๆ มีพลังอำนาจที่รุนแรงปราชิดอยู่รอบๆรถม้านัยน์ตาของหลานเยาเยาเคร่งขรึมขึ้นทันที“เขาตายแล้ว?” เขานี้หมายถึงจื่อเฟ
