ลือนี้หรอกกระมัง?เป็นดังที่คิดจริงๆ!676
นางเอ่ยพูดขึ้นมาเพียงแปดคำ คนคนนั้นก็ตกใจจนหน้าถอดสี ใบหน้าเปลี่ยนเป็นซีดขาว นํ้าเสียงยามเอ่ยออกมาก็สั่นเทาจนรู้สึกได้“เจ้าคือเทพธิดา”“เป็นคนมีชื่อเสียงนี่มันดีจริง ๆ หนอ แค่บอกใบ้คำโปรยนิดหน่อย คนก็รู้กันหมดแล้ว ว่ามาเถอะ! เจ้าอยากตายอย่างไร?”หลานเยาเยายื่นมือออกมา เกี่ยวเส้นผมที่ระตกอยู่บนหน้าอกของตน มาพันเล่นรอบปลายนิ้ว จากนั้นจึงยกยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ที่เพียงพอจะดึงดูดสิ่งมีชีวิตทั้งหมด แต่กลับแผ่รังสีสังหารออกมาอย่างไม่ปิดบัง“ข้ากับเจ้าไม่มีบุญคุณความแค้นใดต่อกัน เหตุใดเจ้าจึงไม่ปล่อยข้าไปสักครั้งล่ะ”“เทพธิดาเช่นข้าไม่ได้พูดไว้หรอกหรือ? อวยพรทวยราษฎร์นั้น เป็นพรที่มีไว้เพื่อประโยชน์สุขของปราชาราษฎร์ทั้งปวง เจ้าคือบ่อนทำลายที่ทำร้ายปราชาชนตาดำๆด้วยเหตุนี้จึงยากจะรอดพ้นความไปได้ ”เหตุผลในการสังหารคนข้อนี้ทั้งยิ่งใหญ่และสูงส่งยิ่งนักเหมาะสมกับตัวตนในฐานะเทพธิดาของนางอย่างมาก“อวยพรทวยราษฎร์ ? ทำเป็นพูดจาสร้างภาพลักษณ์เสียดูดี แต่จริงๆแล้วก็แค่เอามาใช้เป็นข้ออ้าง ปลอบประโลมพวกชาวบ้านหน้าโง่ทั้งหลายก็เท่านั้นแหล่ะ โฉมหน้าที่แท้จริงของเจ้าก็เหมือนกับข้าไม่ใช่หรือ? มือเจ้ามันก็อาบเปื้อนไปด้วยเลือดไม่ต่างจากข้าตั้งนานแล้ว”ต่างก็สองมืออาบเปื้อนไปด้วยเลือดกันทั้งคู่ ไม่มีใครประเสริฐไปกว่าใคร สักเท่าไรหรอกกระมัง?677
หลานเยาเยาได้ฟังคำ ก็เผยรอยยิ้มอย่างย
