่อของนางจะต้องปฏิบัติกับนางเหมือนเมื่อก่อนเป็นแน่ ยกให้นางเป็นดั่งไข่มุกอัญมณีมีค่าเหมือนเดิมดังนั้น นางจึงแทบอดรนทนไม่ไหวที่จะคาดหวังให้พวกนางตาย ๆ ไปเสียโดยเร็ว“เรื่องระหว่างข้ากับพวกนางไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า ข้ามาหาเจ้าวันนี้ เพียงเพราะอยากรู้อะไรบางอย่างจากปากของเจ้าก็เท่านั้นแต่เจ้าทำข้าเสียดายเหลือเกินแล้ว เรื่องที่เจ้ารู้มันก็แค่เศษเสี้ยวผิวเผินเท่านั้นสำหรับข้าแล้วมันไม่มีค่าอะไรเลยแม้แต่น้อย”คำพูดหยุดลงเท่านั้นหลานเยาเยาหมดความอดทนลงในที่สุด หันหลังเดินจากไปทันทีในวินาทีนี้ หลานชิวหยุนรู้สึกร้อนใจแล้ว นางรีบร้องตะโกนออกมาจากในกรงเหล็กว่า:“ช้าก่อน! อย่าเพิ่งไป! ยังมีเรื่องที่ข้ารู้อีกมาก จะต้องเป็นประโยชน์สำหรับเจ้านำไปใช้ล้มล้างพวกนางอย่างแน่นอน ขอเพียงเจ้าช่วยข้าออกไปจากที่นี่ ไม่ว่าอะไรข้าก็จะบอกเจ้าทั้งหมด”หลานเยาเยาเดินอย่างไม่เร่งรีบ เมื่อได้ยินคำพูดของนาง ก็ยังคงเดินต่อไปไม่หยุดเพียงตอบกลับอย่างแดกดันประโยคหนึ่งว่า:661
“ช่วยเจ้าแล้วกลายมาเป็นทำลายข้าแทน เจ้าคิดว่ามันจะเป็นไปได้ไหมล่ะ?”ฟังคำพูดถากถางนั้นแล้วแม้ว่าหลานชิวหยุนจะเคืองแค้น แต่นางก็จนใจ ไร้หนทางจะทำอะไรได้แต่เมื่อคิดๆดูก็มีส่วนถูกอยู่คนตรงหน้าที่ต้องการฆ่าแม่ลูกสารเลวคู่นั้น มีกุญแจห้องที่นางถูกกักขังอยู่ดังนั้นเขาต้องมีความเกี่ยวข้องอะไรบางอย่างกับคนที่จับนางมาจะให้เขาช่วยนางออกไปคงจะเป็นไปไม่ได้แน่ในเมื่อน
