างไม่สามารถออกไปข้างนอกได้ เช่นนั้นก็แค่บอกสิ่งที่นางรู้ทั้งหมดออกไปเท่านั้นก็พอ ขอเพียงนางสามารถกำจัดจ้าวซื่อสองแม่ลูกนั่นได้ จะให้นางทำอะไร นางก็ยอมทั้งนั้น“ข้าพูด ไม่ว่าอะไรข้าก็จะพูดทุกอย่าง แต่ข้ามีคำขอข้อหนึ่ง หากว่ากำจัดแม่ลูกสารเลวคู่นั้นลงไปได้ ข้าอยากรู้จุดจบของพวกนาง”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น!หลานเยาเยาชะงักเท้าหยุด มุมปากยกโค้งเป็นรอยยิ้มแฝงนัยผลเป็นดังที่คาดจริงๆการพูดขุดหลุมพรางหลานชิวหยุนนั้น ไม่ต้องใช้เทคนิคทักษะพิเศษใด ๆ ทั้งสิ้นขอเพียงคว้าจับความต้องการส่วนลึกภายในใจของนางได้ ก็สำเร็จได้ตามประสงค์แล้วนางหันกายกลับมา รอยยิ้มไม่จางลง เอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงมีเสน่ห์ว่า:“นี่ค่อยพูดกันง่ายหน่อย ถ้ามีเรื่องอะไรดีๆ ข้าก็ยินดีมาแบ่งปันเล่าสู่กันฟัง”662
ต่อจากนั้น หลานชิวหยุนจึงพูดทุกเรื่องที่นางรู้ แจกแจงออกมาจนหมดเปลือกรวมไปถึงเรื่องตอนที่อนุจ้าวอยู่ในจวน บางครั้งบางคราว จะมีคนแปลกหน้ามาหานาง ส่วนหลานเฉินมู่ ก็จะทำเป็นหลับตาข้างลืมตาข้างกับเรื่องนี้ยังมีเรื่องที่ได้ยินมาจากแม่ของนาง นิ่งซื่อ เล่าให้ฟังด้วย ไม่ว่าจะเป็นจริงหรือเรื่องเท็จ นางก็ล้วนพูดออกมาจนหมดยกตัวอย่างเช่น“ท่านแม่บอกว่า ในบรรดาคนที่มาหาอนุจ้าวอย่างลับๆ ดูเหมือนท่านแม่จะเคยเห็นในวัง ตอนที่นางตามท่านพ่อเข้าวังไปเวลามีงานเลี้ยง”“ได้ยินมาว่า อนุฉูซ่อนพิณลํ้าค่าคันหนึ่งเอาไว้อย่างลับๆ และอนุจ้าวก็ชอบมันมาก นางอยากเห
