็นสักครั้ง แต่กลับถูกอนุฉูปฏิเสธ”“หลังจากอนุฉูตายไป พิณที่นางซ่อนไว้ ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน มีคนบอกว่าพิณคันนั้นจะมอบให้เฉพาะกับคนในวัง แต่บางคนก็บอกว่า พิณนั้นถูกฝังลงหลุมไปพร้อมกับนางแล้ว”“······”หลานชิวหยุนพูดเรื่องราวมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเท็จก็ตาม ขอเพียงเป็นเรื่องที่ส่งผลร้ายต่อคู่แม่ลูกจ้าวซื่อ เป็นเรื่องที่สามารถใส่สีตีไข่ เพิ่มเชื้อไฟได้นางล้วนไม่มีพลาดพูดไปๆ สุดท้ายดูเหมือนนางจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงเอ่ยถามด้วยสีหน้าไม่แสดงความรู้สึกว่า:“ เจ้ารู้จักหลานเยาเยาไหม?”663
“รู้จักสิ!”“เป็นนางอีกแล้ว … ” ความเกลียดชังในใจของหลานชิวหยุนผุดเวียนวนขึ้นมาอีกครั้งเขารู้จักนังแพศยาหลานเยาเยาจริงๆด้วยนังคนชั้นตํ่านั่น ตอนนี้คงใช้ชีวิตเป็นปลากระดี่ได้นํ้าอยู่เป็นแน่!นางได้เป็นพราชายาเย่แล้วนี่ ทั้งยังแรดไปคบคนโน้นคบคนนี้ไปทั่ว คนชั้นตํ่ามันก็คือคนชั้นตํ่าอยู่วันยังคํ่า ทำไมคนที่ถูกขังไว้ที่นี่ถึงไม่ใช่นังนั่น?ใครจะรู้······นางกลับได้ยินคำตอบที่ทำให้นางคาดไม่ถึง“หลานเยาเยาตายไปแล้ว ตายไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน เจ้าคงยังไม่รู้ล่ะสิ! นี่น่าจะเป็นข่าวดีระดับสะเทือนฟ้าดินสำหรับเจ้าเลยล่ะ ค่อยๆใช้เวลาซึมซับความสุขนี้ไว้ให้ดีเถอะ!”พูดจบหลานเยาเยาก็ก้าวเท้าออกจากห้องไปอีกครั้งเมื่อนางล็อกกุญแจประตูเสร็จ ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงหัวเราะแหลมสูงบาดหู ดังออกมาจากในห้อง“หลานเยาเยาต
