คนที่ฉลาดหลักแหลมอย่างผู้ดูแลโจ๋ จะยอมปล่อยให้คนตรงหน้า ซึ่งดูแล้วมีความเป็นไปได้ว่าอาจนำอันตรายมาให้เจ้าของเรือ ให้เข้ามาง่ายๆได้อย่างไรกัน?“ เฮ้อ……”หลานเยาเยาถึงกับเอามือกุมหัว ถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆพวกหัวดื้อเป็นตอไม้ตายด้านมาอีกคนแล้วช่างเถอะ คุยกับพวกหัวดื้อเป็นตอไม้ตายด้านไป ก็ไม่มีประโยชน์ ไม่สู้กล่อมให้เขาไปหาอะไรมาให้กินจะดีกว่า!คิดได้ดังนั้นแล้ว!ปรากฏเสียงดัง”ปึง”!ขึ้นเสียงหนึ่งนางหยิบอะไรบางอย่างจากแขนเสื้อออกมาโดยตรง แล้วโยนมันลงบนโต๊ะ“รู้จักสิ่งนี้หรือไม่?”ผู้ต้อนรับประจำเรือจ้องมองตาค้าง เบิกตากว้างอย่างห้ามไม่อยู่สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาเป็นหน้ากากชิ้นหนึ่ง ทั้งยังเป็นหน้ากากที่มีลักษณะเฉพาะของผู้ดูแลรักษาการณ์อีกด้วยสิ่งนี้ทำให้เขาคิดได้ในเวลาต่อมาว่า เมื่อสองปีก่อนปรากฏผู้ดูแลลำดับที่สี่ ทำหน้าที่รับผิดชอบเรื่องการรักษาและยาพิษในเรือแห่งความสิ้นหวัง เป็นผู้ดูแลรักษาการณ์ที่ท่านเจ้าของเรือตามใจ ปล่อยปละมากที่สุด ปล่อยปละจนถึงขั้นที่เรียกได้ว่า ไร้ระเบียบไร้กฎเกณฑ์เลยทีเดียว642
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง จู่ๆเขาก็หายสาบสูญไปในชั่วข้ามคืน ท่านเจ้าของเรือยังสั่งห้ามไม่ให้ผู้อื่นถามไถ่ซักไซ้ใดๆทั้งสิ้นอีกด้วยเมื่อได้เห็นหน้ากากผู้ดูแลนี้ ทั้งยังเห็นว่ากระทั่งที่นั่งประจำตำแหน่งของเจ้าของเรือ เขายังกล้านั่ง ทั้งยังไม่กลัวที่จะทำให้ผู้คนแตกตื่นอีกต่างหากสิ่งนี้ก็อธิบายได้แล้วว่า เพราะ