จางอวิ๋นกวาดสายตาคมกริบมองไปรอบเกาะ ก่อนจะหยุดสายตาลงที่หญิงสาวข้างกาย พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “อายุเท่าไหร่?”“หือ?”หญิงสาวในชุดคลุมขาวชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตากลมโตฉายแววงุนงงจางอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย ย้ำเสียงหนักแน่น “ข้าถามว่าเจ้าอายุเท่าไหร่”“เอ่อ…”นางไม่เข้าใจเจตนาของชายหนุ่มผู้นี้แม้แต่น้อย เหตุใดจู่ๆ จึงมาซักไซ้เรื่องอายุสตรีกัน? นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับไปแบบแบ่งรับแบ่งสู้ “เก้าสิบเจ้าค่ะ”“เก้าสิบ?”จางอวิ๋นทำตาโต สีหน้าฉายแววตกใจอย่างปิดไม่มิด“แก่ขนาดนี้เชียว?”“……”มุมปากของหญิงสาวชุดขาวกระตุกยิก เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆไอ้หมอนี่พูดจาภาษาคนเป็นไหม? เก้าสิบปีนี่มันแก่ตรงไหนมิทราบ? สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรระดับหยวนอิงอย่างพวกเรา นี่มันกำลังอยู่ในวัยขบเผาะดุจดรุณีแรกแย้มเลยนะยะ!อีกอย่าง ความจริงแล้วคุณหนูอย่างข้าก็ไม่ได้อายุเก้าสิบสักหน่อย แค่บอกตัวเลขสุ่มๆ ไปอย่างนั้นเองก็แหม… ใครใช้ให้จู่ๆ ก็มาถามอายุผู้หญิงกันล่ะ? เกิดเจ้าหมอนี่คิดมิดีมิร้ายขึ้นมาจะทำยังไง บอกอายุเยอะๆ ไว้ก่อนแหละปลอดภัยที่สุด!“ตัดสินคนจากภายนอกไม่ได้จริงๆ แฮะ!”จางอวิ๋นส่ายหัวเบาๆ พึมพำกับตัวเองโดยไม่สนใจส
