บังคับถูกท่านช่วยเหลือขึ้นมา รถม้าก็ไม่สามารถหยุดนิ่งที่หน้าผาได้เทพธิดา ตอนนี้เข้าใจหรือยัง”ตอนนี้เองหลานเยาเยาวางถ้วยชาลง สองมือปรบขึ้น“ป๊าบป๊าบป๊าบ ……”“เป็นแผนการที่ดี”นางยิ้มอย่างมีเสน่ห์ “แต่ว่า ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร ……ใช่พวกท่านมองว่าข้านั้นเงินเยอะอำนาจใหญ่หรือไม่ จึงได้จงใจสร้างเรื่องโกหกขึ้น ”ทั้งหมดล้วนไร้ซึ่งหลักฐานนางย่อมไม่สามารถทนการขูดรีดของพวกเขา แม้จะต้องชดใช้เพียงหนึ่งตำลึงเท่านั้น นั้นก็เป็นของรักของหวงของนาง นางจะขูดเนื้อตัวเองอย่างเลอะเทอะได้อย่างไรหลานเยาเยาจ้อง เย่แจ๋หยิ่งที่จิบชาอย่างเกียจคร้านอยู่ฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มมุมปากยิ่งอยู่ก็ยิ่งลึกขึ้นที่แท้นางเพิ่งพูดจบไปโม่เหลียงเฉินก็หยิบกระดาษและจดหมายบางส่วนออกมา วางไว้บนโต๊ะ597
“พวกนี้เป็นหลักฐานการติดต่อไปมาของคนขับรถม้าที่ตกเหวในวันนั้น”หลานเยาเยาหยิบกระดาษขึ้นมาดู แววตาหดเล็กลง คนทั้งคนนิ่งขรึมขึ้นมาทันทีบนกระดาษเขียนไว้ว่า ราชครูใหญ่ ความทรงจำของอ๋องเย่กลับคืนมาบ้างแล้วนี่มันหมายความว่าอย่างไรเย่แจ๋หยิ่งสูญเสียความทรงจำบางส่วนไปจริงหรือส่วนสายลับเป็นคนของราชครูใหญ่ ราชครูในตอนนี้ก็เป็นราชครูในรัชสมัยที่แล้วเย่แจ๋หยิ่งกับเขาไม่ใช่เกี่ยวข้องเป็นศิษย์อาจารย์หรือหรือว่าระหว่างพวกเขามีการแย่งชิงอำนาจภายในกันขึ้น หรืออาจจะมีเรื่องอื่นที่ซ่อนเร้นอยู่แต่ว่าทำไมเย่แจ๋หยิ่งอยากให้นางรู้เรื่องพวกนี้ด้วยนี่คงไม่ใช่เรื่อ
