ราชธิดาจาวหยางพบนางที่กำลังแอบฟังเรื่องส่วนตัวของท่านอย่างไม่ตั้งใจที่ห้องอาหาร บางทีนางอาจจะยังไม่เปิดเผยตัวออกมา ”คนที่คนคนนั้นส่งมาสังเกตการณ์ ยิ่งอยู่ยิ่งซ่อนได้ลึกมากขึ้นแล้วและก็ไม่รู้ว่าครั้งหน้าจะเจอกับคนแบบไหนอีกถ้าไม่ใช่เพราะเขาที่มีทั้งความสามารถหน้าตาดีและฉลาด ไม่เพียงแต่เฝ้าดูอย่างลับๆ ยังจงใจใช้แผนหนุ่มรูปงาม ยังได้รับการเปิดเผยข้อเท็จจริงบางอย่างอยู่บ้างคาดว่าหญิงสาวคนนั้นจนตอนนี้ก็ยังไม่อาจคายสิ่งที่รู้ออกมาทั้งหมด“เพราะฉะนั้น เจ้าจึงใช้ให้นางวางยาเสน่ห์ และยังจงใจให้คนปล่อยนางเข้ามา”นํ้าเสียของเย่แจ๋หยิ่งเหมือนไม่ได้สนใจความเป็นมาของเรื่องนี้“เรื่องนี้ท่านวางใจได้ ยาเสน่ห์อะไรนั่นข้าได้ฉวยโอกาสตอนที่นางเผลอสับเปลี่ยนแล้ว จะมอบร่างกายที่ท่านถนอมดุจหยกนั้นให้กับคนสอดแนมได้อย่างไร หากจะมอบให้ก็คงต้องเป็นนางคนนั้นที่อยู่ในใจท่านมิใช่หรือ”โม่เหลียงเฉินไม่เข้าใจตอนที่หลานเยาเยายังคงเป็นพราชายาของเย่แจ๋หยิ่ง ก็เพื่อรักษาสัญญาบ้าบออะไรนั่น ไม่คิดว่าเย่แจ๋หยิ่งจะทำตัวเป็นนักบวชกินเจทุกวันคนที่อายุอานามก็ยี่สิบกว่าแล้ว คนอื่นที่อายุเท่าเขามีลูกคลานเต็มบ้านแล้ว เขายังคงถนอมตัวดุจหยก ไม่เข้าใจจริงๆ567
เมื่อคิดถึงตรงนี้โม่เหลียงเฉินคิดเรื่องหนึ่งขึ้นได้กะทันหัน“แจ๋หยิ่ง เพิ่งได้รับข่าวหนึ่งมา เทพธิดาออกจากสนามม้าของราชวงศ์ นางก็สะบัดหลุดจากลูกน้องที่คนอื่นๆส่งไปจนหมดแล้วก็หายไป
