เลย ท่านว่า ในวันฝนตกขนาดนี้นางจะไปที่ใด”คนที่พูดถึง รวมองครักษ์เงาที่เย่แจ๋หยิ่งได้ส่งไปด้วย“ไปที่ใดอีกไม่กี่วันไปที่จวนเทพธิดาของนางก็รู้แล้ว”สำหรับเทพธิดาที่ต้องการหลบจากสายตาผู้คน เย่แจ๋หยิ่งไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรหากนางไม่มีแม้กระทั่งความสามารถแค่นี้ ชื่อเสียงเทพธิดาของนางก็คงไม่เลื่องชื่อแบบนี้แล้วได้ยินดังนั้นสายตาของโม่เหลียงเฉินสว่างวาบ ถามขึ้นอย่างประหลาดใจ“ท่านจะไปจวนเทพธิดาหรือ ไปด้วยเหตุผลอันใด บุญคุณที่ช่วยเหลือจากหุบเหวหรือ”เรื่องอันตรายที่พบเจอตรงหุบเหวเย่แจ๋หยิ่งได้ใช้แผนยิงนัดเดียวได้นกสองตัว นอกจากจะกำจัดเจ้าตัววายร้ายที่แอบซ่อนอยู่มาหลายปี ทั้งยังให้เทพธิดาช่วยนางไว้จนสำเร็จใช้ข้ออ้างเรื่องบุญคุณไปจวนเทพธิดา มีเหตุมีผล คนอื่นก็ว่าอะไรมิได้แต่ว่า568
“ค้นหาความจริง”“……”นี่เอาจริงหรือ……“ซู่……”“ซู่……”ฝนเทลงจากท้องฟ้าเป็นสายไม่ขาดเหมือนเส้นด้าย ท้องฟ้ามืดมิด เหมือนฉากสีดำที่ปิดบังทั้งปฐพีบนเนินเขาในป่าแห่งหนึ่งก้อนหินก้อนหนึ่งปิดหลุมฝังศพอันเดียวดายไว้รอบข้างมีแต่หญ้าขึ้นรก คาวว่าคงไม่มีใครมาเหลียวแลหลุมฝังศพอันเดียวดายนี้มาหลายปีแล้วเนินเขาที่เปลี่ยวร้าง วันฝนตกที่มืดมิด ทำให้ที่ๆเดิมทีก็เปล่าเปลี่ยวรกร้าง ยิ่งทวีความโศกเศร้าน่าเวทนาหญิงสาวผู้หนึ่งที่งดงามหมดจด ยืนนิ่งอยู่หน้าหลุมฝังศพ ภายใต้ลมแรง ชุดแดงปลิวสะบัดจื่อซีที่ยืนอยู่ข้างหลังนาง กางร่มสีแดงคันใหญ่ให้นางเขา
