มองไม่เห็นใบหน้าตรงของหลานเยาเยาแต่มองออกถึงความสิ้นหวังจากเงาหลังของนาง กับจิตใจที่หดหู่“คุณหนู เป็นอย่างนี้ต่อไปจะไม่สบายเอาได้”569
จื่อซีร้อนรนอยู่บ้างคุณหนูยืนอยู่ตรงนี้เป็นเวลานานแล้ว นางไม่พูดจา และไม่ขยับ เพียงแต่ยืนอยู่นิ่งๆนอกจากเสื้อท่อนบนแล้ว ฝนที่โปรยลงมาทำให้ชุดท่อนล่างของนางเปียกปอนไปหมดแล้วฉับพลันหลานเยาเยามีการเคลื่อนไหว เอ่ยขึ้นเบาๆหนึ่งคำว่า“ขุด”
570
