และนี่ยังเป็นการแข่งขันล่าสัตว์ที่ราชวงศ์ได้จัดขึ้น เหยื่อที่นักล่าล่าได้นั้นถือได้ว่าสูงสุดในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ อีกทั้งยังมีผู้ได้รับรางวัลที่หนึ่งพร้อมกันจำนวนสองคนขุนนางประวัติศาสตร์ที่ทำการบันทึก ต้องจารึกการแข่งขันล่าสัตว์ที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์แน่นอน“หายไป？ อ๋องเย่ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ในเมื่อรู้แล้ว ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก”มองสีหน้าคล้ายเยาะเย้ยของเย่แจ๋หยิ่ง ใบหน้าของฮ่องเต้จากที่เป็นความสงสัยก็ค่อยๆหน้าตึงขึ้น แต่แววตาลํ้าลึกเหมือนมีบางสิ่งต้องการหารือ“ข้าแค่คิดไม่ถึงว่าเหยื่อที่เทพธิดาล่าได้จะเหมือนกับข้า เพราะฉะนั้นจึงอยากจะถามให้แน่ใจอีกครั้ง มีคนอยู่ที่อันดับหนึ่งพร้อมข้า ข้าไม่โกรธ แต่เสด็จพี่ไยต้องโมโหด้วย?”ประโยคนี้ไม่ว่าจะฟังในแง่ไหนก็มีนัยซ่อนอยู่ผู้คนที่ไม่เข้าใจเหตุผล ฟังแล้วรู้สึกงงงวยแต่ฮ่องเต้ฟังเพียงชั่วครู่ก็เข้าใจแล้ว แต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้ ทำได้เพียงมองเย่แจ๋หยิ่งตาปริบๆเย่แจ๋หยิ่งมองเขาที่กำลังใช้สายตาที่ดูถูก และกำลังเหยียบยํ่าแผนการในใจเขาอย่างไม่ปรานีมือที่อยู่ใต้ชุดมังกรกำหมัดแน่น กำแน่นจน……548
จากนั้นไม่รู้ว่าเพราะอะไร ฮ่องเต้รู้สึกผ่อนคลายกะทันหัน มุมปากเผยรอยยิ้มขึ้นมา“เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ทั้งยังเกี่ยวพันถึงหน้าตาของราชวงศ์ ข้าจะไม่โมโหได้อย่างไร”“หน้าตา”เย่แจ๋หยิ่งสีหน้าจริงจัง วางถ้วยชาในมือลงบนโต๊ะอย่างรุนแรง ทำให้นํ้าชาหกกระจาย
