่ในใจของเขา ดวงตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะดํ่าลึกลงๆนี่มันเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่?ฮ่องเต้อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว พลางเหล่ตามององครักษ์ที่มากราบทูล แล้วเงียบไปพักใหญ่ จากนั้นก็เอ่ยอย่างคลุมเครือว่า:“ข้าได้ยินไม่ชัด เจ้าจงพูดอีกที”“กราบ กราบทูลฮ่องเต้ จำนวนของเหยื่อที่เหล่าข้าน้อยนับ ได้เท่ากันขอรับ”องครักษ์ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น เมื่อได้ยินสิ่งที่ฮ่องเต้พูด หน้าก็ซีดเผือกในทันที แต่ก็ไม่กล้าที่จะโกหก จึงบอกจำนวนของเหยื่อที่นับได้อีกครั้งช่วงเวลานี้!ฮ่องเต้ก็มีสีหน้ามืดลง พูดด้วยนํ้าเสียงเย็นยะเยือกว่า: “อ๋องเย่หาได้มีลูกธนูอันแหลมคมเหลืออยู่ไม่ เหตุใดถึงนับได้เท่ากัน นับใหม่”“ขอรับ!”หลังองครักษ์รับคำสั่งจากฮ่องเต้ ก็ตาลีตาเหลือกรีบไปนับใหม่อีกรอบแต่หลังจากที่นับใหม่อีกรอบแล้ว เหยื่อที่ล่ามาได้ของหลานเยาเยาและเย่แจ๋หยิ่งก็ยังคงเท่ากันเช่นเดิม544
“กราบทูลฮ่องเต้ จำนวนการล่าสัตว์ของอ๋องเย่และเทพธิดายังคงเท่ากันเช่นเดิมขอรับ”องครักษ์ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นในขณะนี้ มีเหงื่อผุดขึ้นเยอะมากบนหน้าผาก ทั้งในขณะที่กราบทูล นํ้าเสียงก็สั่นเครือไปหมดการที่พวกเขานับเหยื่อได้จำนวนเท่ากัน เป็นเรื่องที่น่ากลัวยิ่งนักทั้งนี้ทั้งนั้น!ลูกธนูอันแหลมคมที่ทุกคนใช้ล่าสัตว์เป็นเหมือนกันหมด ฮ่องเต้ขาดไปสามดอกซึ่งคำนวณได้จากจำนวนของลูกธนูอันแหลมคมที่เหลืออยู่แต่ของอ๋องเย่ต่างออกไปเขาไม่มีลูกธนูอันแหลมคมเหลืออยู่ แต่จำนวนลูก
