เทพธิดาที่กล้าเถียงแม้แต่กับเสด็จพ่อ ตอนนี้ที่ได้พูดกับเขา ดูเหมือนว่าจะมีความจองหองไม่เท่าแต่ก่อนแล้ว……นี่ไม่ได้ชี้ให้เห็นแล้วรึว่า ความประทับใจของเทพธิดาที่มีต่อเขามันเยอะกว่าความประทับใจที่มีต่อเสด็จพ่ออยู่มากโข?เมื่อได้รู้เช่นนี้ ใจของเขาก็มีชีวิตชีวา“ตามข้ามา ฮึ่ยย่ะ……”ไม่นานนัก หลานเยาเยาก็ตามเย่หลีเฉินมาถึงทางทิศใต้ของเขตล่าสัตว์ชัดเลยว่าเย่หลีเฉินไม่ใช่คนแรกที่รู้ว่าทางทิศใต้ของเขตล่าสัตว์จะมีเหยื่อให้ล่าเยอะ ดังนั้น เมื่อพวกเขามาถึงที่แห่งนี้ก็เจอผู้คนมากมายมาประดังกันอยู่เมื่อพวกเขาเห็นรัชทายาทพาเทพธิดามาแต่ละคนก็ประหม่ากันขึ้นมา“ข้าไปล่ะ เทพธิดามาแล้ว ทุกๆคนอย่าได้ชักช้าลีลา หากรอช้าเทพธิดาจะสอยไปหมดพอดี”ไม่รู้ว่าผู้ใดพูดออกมาผู้เข้าร่วมการแข่งขันล่าสัตว์เหล่านั้น ก็กรูไปกันหมดหลานเยาเยา：“……”นางปราดเปรื่องปานนั้นเชียวรึ?ไม่ขนาดนั้นมั้ง!524
ก็แค่ขี่ม้าเร็วหน่อย ยิงธนูแม่นหน่อยก็เท่านั้นเอง!ก็ไม่น่าจะทำให้พวกเขาเกรงกลัวกันขนาดนี้มั้ง?เมื่อเห็นเทพธิดาดูหมดคำพูด เย่หลีเฉินจึงยกมุมปาก“ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาหรอก แม้พวกเขาจะได้เห็นเหยื่อก่อน ก็ใช่ว่าพวกเขาจะยิงโดน เทพธิดา ท่านน่ะปราดเปรื่อง ไม่แน่เสด็จอาอาจแพ้พ่ายให้แก่ท่านก็เป็นได้”เย่หลีเฉินคาดหวังอย่างมากว่าผู้ชนะในครั้งนี้จะเป็นนางประการแรก คือหวังให้นางชนะจริงๆประการที่สอง เขาอยากจะเห็นมากๆว่าเสด็จอาผู้แพ้การแข่งขันจะมีท่าทีเ
