ช่นไร?เขาล่ะอยากเห็นทีท่าของเสด็จอาที่ต้องยอมรับความพ่ายแพ้จริงๆเลย!“แพ้งั้นรึ? ก็ไม่แน่ ทักษะการยิงธนูของอ๋องเย่นั้นดีกว่าข้าอยู่บ้าง”หลานเยาเยาก็แค่พูดตามความเป็นจริงทักษะการยิงธนูของเย่แจ๋หยิ่งนั้นเก่งกาจอย่างถ่องแท้ ไม่งั้นเขาจะใช้เวลาอันสั้นล่าเหยื่อจนตามนางทันอย่างไร?“ท่านดูจะรู้จักเสด็จอาดีเสียจริง”“แม้ข้าจะเดินทางท่องไปหลายที่หลายทาง แต่หาได้ปิดหูปิดตาไม่รับรู้สิ่งใดไม่อ๋องเย่ผู้เป็นอ๋องเทพสงครามแห่งประเทศก่วงส้า ข้าเองก็ได้ยินวีรกรรมของเขามาบ้าง”อีกทั้ง!525
ในเขตล่าสัตว์เมื่อครู่ ก็ได้พบกับอ๋องเย่อยู่หลายครา ได้เห็นทักษะการยิงธนูของเขา ก็ดีกว่าข้าอยู่บ้างจริงๆ”นางหาได้กลัวเย่หลีเฉินเคลือบแคลงสิ่งใดไม่เพราะในท้ายที่สุด!ชื่อเสียงและวีรกรรมของเย่แจ๋หยิ่ง ทั่วโลกเขาต่างรู้กันหมด การที่นางรู้ก็เป็นเรื่องปกติหลังได้ยินนางตอบเย่หลีเฉินก็พยักหน้าเข้าใจจากนั้นพวกเขาสองคนก็ไปล่าสัตว์ด้วยกัน สิ่งที่ทำให้หลานเยาเยาประหลาดใจคือ ทักษะการยิงธนูของเย่หลีเฉินก็ไม่น้อยหน้าเหมือนกัน“องค์ชายรัชทายาท ทักษะการยิงธนูของท่านก็ไม่เลวนี่”หรือว่าเย่หลีเฉินจะซ่อนความแข็งแกร่งของตนมาตลอด?“เทพธิดาก็ว่าไป!”เย่หลีเฉินคำนับเล็กน้อย ดวงตาของเขาฉายแววโดดเด่นแปลกตาหลังจากเห็นเทพธิดาดูไม่ได้ใส่ใจนัก เขาก็แอบโล่งใจไปเปาะนึงไม่คิดเลยว่า จะแสดงทักษะการยิงธนูออกมาโดยไม่รู้ตัวหากเสด็จพ่อรู้เข้า เดาว่าคงจะไม่ได้มีส
