ีหน้าที่ยินดีปรีดาเป็นแน่เพียงแต่ว่า……526
ไม่นานนัก เขาก็รู้สึกหมองหม่นอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็เย้ยหยันตนเองใช่แล้วล่ะ ไม่ว่าทักษะการยิงธนูของเขาจะดีหรือไม่ดี แล้วเทพธิดาจะมาอะไรด้วย?ทันใดนั้น!เสียง “ฟิ้ว”ลูกธนูอันแหลมคมที่เย็นยะเยือกพุ่งผ่านอากาศมา โดยเป้าหมายคือหลานเยาเยาทั้งยังมุ่งมาที่หัวใจของนางอีกด้วยท่าทีของเย่หลีเฉินแปรเปลี่ยนไป หลังตะโกนลั่นว่า “ระวัง” ก็มีปฏิกิริยาอันรวดเร็วเหาะไปทางเทพธิดาในทันทีหลานเยาเยาไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นางรู้อยู่แล้วว่ามีบางสิ่งผิดปกติไป ในช่วงที่ลูกธนูอันแหลมคมพุ่งมา นางก็คิดไว้แล้วว่าจะทำอย่างไรผู้ใดจะรู้ได้……ว่าเย่หลีเฉินจะกระโจนเข้ามา เหวี่ยงนางลงจากหลังม้าแม้ว่าวิธีนี้จะหลบลูกธนูอันแหลมคมได้ แต่ภาพลักษณ์ของนางดูจะยํ่าแย่ไปหน่อยโชคดีว่าตอนที่ยังตกไม่ถึงพื้น เย่หลีเฉินก็ได้หมุมโลกทั้งใบอย่างรวดเร็ว โดยใช้ตัวของเขาเป็นที่รองรับซึ่งมันช่วยรักษาภาพลักษณ์ของนางไว้ดังนั้นหลังจากตกลงถึงพื้น นางจึงไม่ได้ตกโดนพื้น แต่จบลงอยู่ในอ้อมกอดของเย่หลีเฉิน527
นางถึงขนาดได้ยิน เสียงหัวใจของเย่หลีเฉินที่เต้นระรัว ทั้งยังได้ยินเสียงฮึดฮัดอยู่เหนือหัวนาง เดาว่าคงจะกระแทกแรงไม่เบาเพียงแต่ว่า……ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังคงโอบกอดนางไว้แน่นอยู่ในอ้อมแขน“ฟิ้ว……”“ฟิ้ว……”ลูกธนูอันแหลมคมที่เย็นยะเยือกอีกสองลูกพุ่งมาหลานเยาเยาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็โบกมือใช้กำลั
