่วงถูกเรียกคืนกลับมาด้วยเสียงบรรเลงของกู่ฉิน ดังกึกก้องอยู่ในใจของพวกเขาอยู่เนิ่นนาน ยากที่จะกำจัดออกไปและแน่นอน!การที่พวกเขาร่วมบรรเลงเพลงซุ่มโจมตีจากสิบทิศ ถือว่าเป็นที่สุดของการแสดงในวันนี้ ทั้งดีที่สุด ทั้งทำให้ผู้คนประทับใจอย่างลึกซึ้งมากที่สุดฮ่องเต้ชื่นชมไม่ขาดปาก ไทเฮาเองก็ออกปากว่าไม่เคยได้ยินเพลงที่น่าตื่นเต้นถึงเพียงนี้มาก่อน“เทพธิดานั้นเป็นดั่งยอดคนจริงๆ ระดับความสามารถด้านกู่ฉินอยู่ในจุดที่มิอาจมีผู้ใดเทียบเคียงได้ ชีวิตของข้าได้ฟังเสียงของพิณกู่ฉินจื่อหลิงเช่นนี้ก็ถือเป็นเกียรติที่สุดแล้ว!กู่ฉินชั้นยอด ก็ต้องคู่กับผู้เป็นเลิศในทำนองของกู่ฉิน ในเพลานี้ข้าขอมอบพิณกู่ฉินจื่อหลิงให้ท่านเป็นของขวัญ หวังว่าเทพธิดาคงจะไม่รังเกียจ”เมื่อทุกคนได้ยินเข้า ต่างก็ริษยาในทันใด502
แต่อย่างไรก็ตาม พิณกู่ฉินจื่อหลิงก็ตกมาอยู่ในมือของเทพธิดา ซึ่งก็เหมาะสมกับนางอย่างถ่องแท้“ไทเฮาช่างนํ้าใจงามยิ่งนัก หากเทพธิดาไม่รับไว้ก็คงจะไม่งาม”หลานเยาเยาพูดด้วยนํ้าเสียงที่ไม่เกรงใจ จากนั้นก็ดีดนิ้วหนึ่งที จื่อเฟิงที่สวมหน้ากากก็ปรากฏตัวด้านข้างของนาง“เอาไปเก็บ”“ขอรับ!” หลังจื่อเฟิงคารวะ ก็นำกู่ฉินไป หายลับจากสายตาของทุกๆคนเป็นความเร็วที่เร็วมาก ราวกับว่าช่วงที่ไทเฮามอบของขวัญให้นั้นไม่เคยเกิดขึ้นจริงทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างทำอะไรไม่ถูกแต่ก็รู้สึกกันว่าการกระทำของเทพธิดานั้นเกรี้ยวกราดจนเกินไปฮ่องเต้ท
