นสนามม้า เป็นที่สำหรับคนในราชวงศ์มาพักผ่อนเพลานี้……หลานเยาเยาก็ตาเป็นประกายแวววาวในเมื่อเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของคนในราชวงศ์ เช่นนั้นคนทั่วไปก็ไม่มีทางเข้าไปได้ เพลานี้ฮ่องเต้กับไทเฮาก็อยู่ที่งาน การแข่งขันล่าสัตว์ก็กำลังจะเริ่มขึ้น ยังไงพวกเขาก็ไม่กลับมาที่นี่แน่ๆเช่นนั้น กินอาหารที่นี่ก็ปลอดภัยที่สุดแล้วดังนั้น นางจึงแอบเข้าไปที่นั่นในทันที หลีกเลี่ยงองครักษ์ที่ราดตระเวนและที่เฝ้าอยู่ตรงประตู โดยเหาะขึ้นไปที่ชั้นสามโดยตรงเข้ามาด้านในของห้องท้ายสุดในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นของจันทน์หอมที่โชยฟุ้งเตะจมูก ทำให้คนที่ได้กลิ่นรู้สึกผ่อนคลายอิ่มเอมใจ479
มองดูการตกแต่งภายในห้อง ก็ดูจะเป็นทำนองเดียวกับไทเฮา“ฟู่ว……”“ในที่สุดก็ได้แก้กระหายสักที”หลานเยาเยาหยิบน่องไก่ออกมาก็กัดทันใด ในที่สุดก็ได้แก้ความกระหายอย่างเอร็ดอร่อย นางเคี้ยวมันอย่างพิถีพิถัน ค่อยๆลิ้มรสชาติมันไปเมื่อนึกถึงช่วงก่อนหน้านี้ที่นางนั่งอยู่บนที่นั่ง สายตาอันดุดันนั้นที่จ้องมองนางนางจึงเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องจากนั้นก็ไปดูใต้หมอนที่อยู่บนเตียง ก็ได้เห็นหนังสือที่วางอยู่ตรงหัวมุม จึงหยิบขึ้นมาเปิดดูม่านตาของหลานเยาเยาเบิกกว้าง มุมปากยกขึ้นในทันใด“นี่มันภาพอนาจารสิบแปดกระบวนท่าการแสดงความรักรึนี่? ไทเฮาก็แก่เฒ่าเจ็ดแปดสิบแล้วมั้งเนี้ย! อิ้ว~ แม่เจ้า……”ทันทีที่นางสั่นระรัว ก็โยนภาพอนาจารลงบนเตียงอันที่จริงก็โยนไปงั้นๆ แต่เมื่อมีเสียงโ
