านี้เพื่อกดดันฮองเฮาให้ทำเรื่องแก่นาง?เหตุผลเดียวที่เป็นไปได้ คือไทเฮาลืมไปตั้งนานแล้วว่ามีเศษกระดาษแผ่นนี้อยู่ อีกทั้งไทเฮาก็อาจจะไม่ได้เข้ามาในห้องนี้นานมากแล้วดังนั้น หลังมันผ่านมานานหลายปีก็เลยตกมาอยู่ในมือของนางการตายของแม่นั้นแปลกประหลาด!เพียงแต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเกี่ยวกับฮองเฮาที่สิ้นไป และไทเฮาที่ยังทรงพราชนม์ชีพเอาล่ะ!ไขคดีเหล่านี้ไปทีละนิดเมื่อหลานเยาเยาออกมาจากห้อง นางก็เหาะขึ้นไปบนหลังคา กัดน่องไก่ในมือไปสองสามคำ แล้วกวาดสายตามองไปโดยรอบหลังจากเห็นว่ามิมีผู้ใดจึงได้นั่งลง เอนหลังพิงไปยังชายคาบ้าน นั่งไขว้ขา กินน่องไก่อย่างสบายอกสบายใจ“น่องไก่อร่อยไหม?”เสียงที่จู่ๆก็ดังขึ้น ทำเอาหลานเยาเยาตกใจไปยกใหญ่แม่งเอ้ย!482
ใครกันวะ?นางดูลาดเลวดีแล้วนะ ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครอยู่แถวนี้เลย แต่เสียงดันอยู่ใกล้นางมาก อย่างกับว่ามาจากด้านบนหัวของนางนางจึงเงยหน้าขึ้นไปทางต้นตอของเสียง……ก็ได้เห็นเย่แจ๋หยิ่งในชุดคลุมสีดำ ยืนอยู่บนชายคา มองนางด้วยรอยยิ้มที่เหมือนไม่ยิ้มมันทำให้นางอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงชายผู้นี้……มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?หลังจากเงียบอยู่พักใหญ่ นางก็ยกมุมปาก พูดเรียบๆว่า:“อ๋องเย่มิได้บาดเจ็บอยู่หรอกรึ? ใยไม่อยู่จวนรักษาบาดแผล ยังจะมาร่วมการแข่งขันล่าสัตว์อีก มีความตั้งใจอันดีเสียนี่กระไร!”นางไม่ได้จะลุกหนีแต่อย่างใดในเมื่อเขาเห็นหมดแล้ว และมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้เห็นท่าทางของนา
