งภาพพงภาพพจน์อะไร ต่อหน้าเย่แจ๋หยิ่งมันหมดไปตั้งนานแล้วงั้นยังจะกังวลอะไรอยู่?สวาปามต่อ!483
“หากเทียบเรื่องความตั้งใจอันดี เดาว่าคงมิมีผู้ใดเทียบเทพธิดาได้หรอก ขึ้นมาบนหลังคาสูงถึงเพียงนี้ ซ่อนตัวอยู่มุมชายคา ไม่คิดเลยว่าจะทำไปเพื่อการกิน เปิดหูเปิดตาข้าเสียนี่กระไร”เมื่อเย่แจ๋หยิ่งแว๊บตัว ก็มาถึงตรงหน้านาง ทันทีที่ลงมาก็เอื้อมจะมาจับมือนางนางรีบปกป้องน่องไก่ไว้ในอ้อมแขน แล้วมองเขาอย่างหวาดระแวงเป็นอย่างมาก“จะทำไร? คิดจะแย่งน่องไก่ข้ารึ?”“……”ทันทีที่เย่แจ๋หยิ่งกระตุกมุมปาก ก็จำใจชักมือกลับไปเพียงแต่ว่า คราบมันที่เหนอะหนะบนใบหน้าของนางช่างน่าเกลียดเสียเหลือเกิน“ดูเหมือนเจ้าจะไม่ต้องการชื่อเสียงเทพธิดาของเจ้าแล้วสินะ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น!หลานเยาเยาก็มีแววตาที่เปลี่ยนไป ยื่นมือออกไป สะบัดๆใส่เขา“เจ้าอย่าเพิ่งพูดไป รอข้ากินเสร็จก่อน”เมื่อเสียงเงียบลง เย่แจ๋หยิ่งก็มิพูดสิ่งใด แล้วก็ลุกยืนเอามือไขว้หลัง เหมือนรอให้นางกินหมดก่อนจริงๆหลานเยาเยาซัดเข้าไปอย่างง่ายดาย กำจัดน่องไก่ในมืออย่างรวดเร็ว จากนั้นก็โยนกระดูกไก่ไปตามอำเภอใจ และแล้วก็ตกลงไปบนหัวขององครักษ์ราดตระเวนองครักษ์ผงะไป แล้วก็มองต้นไม้ใบหญ้าเป็นดั่งศัตรูทั้งสิ้น: “ผู้ใด ผู้ใดมันทำร้ายข้า?”484
เมื่อเห็นว่ามันคือกระดูกไก่ ก็งุนงงไปในทันทีณ บนหลังคาหลานเยาเยาปัดไม้ปัดมือ โปรยยิ้มเพียงเล็กน้อย และก็เดินจากไปมองตามร่างของนางที่จากไป แ
