เมื่อทุกคนได้ยินคำว่าเทพธิดา ก็แตกตื่นกันในทันใด“เทพธิดานั่นเอง! ไม่แปลกใจเลยที่จะสง่าผ่าเผยโดดเด่นเกินบรรยายเช่นนี้”“สมดั่งคำรํ่าลือ ความงดงามที่หาใครเปรียบมิได้ สวยกว่าสาวงามผู้เป็นที่หนึ่งในเมืองหลวงเป็นไหนๆ”“คุณหนูสามฉินกับคุณหนูใหญ่หลินนี่ใช้ไม่ได้เอาซะเลย เทพธิดากรุณาเสด็จมามิใช่แค่ไม่หลีกทางให้เท่านั้นนะ ยังทำให้มากเรื่องอีกด้วย ไม่รู้เลยว่าจิตใจทำด้วยสิ่งใดกัน”“……”ผู้คนต่างซุบซิบกันมีคนจำนวนหนึ่งเฝ้าดูอยู่ด้านข้างมาตลอด แน่นอนว่ารู้เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างหลังจากที่รู้ว่าเป็นเทพธิดา ก็พูดเรื่องต่างๆนาๆกันออกมาในทันทีเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหันทำเอาหลินเฟยหรันมึนงงไปชั่วขณะปรากฏว่านางคือเทพธิดา เหตุใดนางถึงได้งี่เง่าถึงเพียงนี้? เหตุใดจึงคิดไม่ถึงกันนะ?แต่ นางได้ลั่นวาจาออกไปแล้ว งั้นก็ต้องทำมันต่อไป!“นาง นางคือเทพธิดางั้นรึ? จะเป็นไปได้อย่างไร? เทพธิดาผู้ประทานพรแก่ราษฎรสั่งสมแต่คุณความดีงาม จะใช้ของมีคมเหล่านั้นในมือฆ่าคนได้อย่างไรกัน?”470
เมื่อหลินเฟยหรันโพล่งออกไป“เงียบปาก!” ไท่ฟู่จ้องนางด้วยความกริ้วโกรธในทันที เพลานี้อยากจะตบหน้าหันเสียเหลือเกินเทพธิดาเป็นคนแบบไหนกัน?ช่วงเวลาเพียงสองสามปี ก็เป็นที่เลื่องลือไปทุกหนทุกแห่ง ไม่ว่าจะไปยังที่แห่งใด ที่นั้นๆจะเหมือนดั่งพายุที่โหมกระหนํ่าเป็นระลอกๆหรือว่านี่จะเป็นสิ่งเดียวที่เทพธิดาทำได้?ไม่มั้ง……ยังไงก็เป็นไปไม่ได้!พละก
