ดังนั้น เขาจึงขึ้นไปนั่งบนหลังคาด้วยความโกรธ รื้อกระเบื้องออกทีละแผ่นทีละแผ่น ยังคิดที่จะเปิดแผ่นกระเบื้องทั้งจวนออกให้หมดยังดีที่จื่อซีมาทันเวลาอย่างน้อยหลังคาเพิ่งโดยทำลายไปแค่ครึ่งเดียว“ท่านอยู่ที่นี่เอง! ให้ข้าหาเจอง่ายๆสักที ก่อนที่คุณหนูจะออกจากประตู……ไม่ใช่ก่อนที่คุณหนูจะข้ามกำแพงออกไปให้ข้าน้อยต้อนรับท่านอย่างดี ท่านอยากจะพักเท้าก่อนแล้วกินข้าวสักมื้อ หรือว่าจะไปชมรอบๆก่อนขอรับ?”มองดูกระเบื้องเหล่านั้นที่โดนตาใหญ่รื้อออกมาอย่างกระจัดกระจาย เขาเพียงทำเป็นมองไม่เห็น จากนั้นก็มองไปที่ตาใหญ่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มคุณหนูคาดการณ์ไว้ไม่ผิดเลยเหมือนดั่งเทพเซียนจริงๆเข้าใจตาแก่ที่มีพลังการทำลายร้ายสูงผู้นี้เป็นอย่างดี ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ส่งเขามาปลอบเขา“หึ! เจ้าสำนักให้เจ้ามารึ?”ตาใหญ่หยุดการรื้อกระเบื้องลง หันไปมองเขา เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด“แน่นอนขอรับ ข้าจื่อซีฟังเพียงคำสั่งของคุณหนู ในสถานการณ์ปกติแล้วจะไม่อยู่ห่างจากข้างกายคุณหนูแม้สักวินาที หากว่าไม่ใช่คำสั่งของคุณหนู ข้าจะมาได้เยี่ยงไร?คุณหนูรู้ว่าท่านจะมา นางขอคนที่มีฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศมาจากเจ้าของเรือของเรือแห่งความสิ้นหวังเพื่อมาเป็นพ่อครัวโดยเฉพาะ ทำอาหารให้ท่านทานขอรับ!432
ข้าก็ไม่เคยได้รับสิทธิเช่นนี้มาก่อน กลับเป็นท่านกลับที่ได้เสวยสุข”เมื่อคำพูดนี้ออกไป!ดวงตาของตาใหญ่ก็เปล่งประกายของกิน?แถมยังเป็นเจ้าสำนักจั
