นางคาดว่า!เย่แจ๋หยิ่งต้องหลับอยู่เป็นแน่ และคนขับรถม้าที่บังคับรถก็ไม่ได้รับอนุญาตจากเขา ก็ปัญญาอ่อนไม่กล้าที่จะหยุดรถม้า เมื่อเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้นมองไปที่ล้อรถของรถม้า ที่วนเวียนอยู่ข้าวหน้าผา หลานเยาเยาก็อดไม่ได้ที่จะปาดเหงื่อทันใดนั้น!“อ้า…….”เสียงกรีดร้องแหลมด้วยความกลัวดังออกมาจากรถม้าของเย่แจ๋หยิ่ง เสียงนั่นกลับเป็นเสียงของผู้หญิงเพราะว่าเสียงแหลมนั่นร้องจนแตก ดังนั้นหลานเยาเยาฟังไม่ออกเลยสักนิดว่าเป็นเสียงของใครที่ดังออกมานี่ทำให้นางอดไม่ได้ที่มุมปากจะกระตุกขึ้น!ร้ายกาจมาก!พาผู้หญิงมาด้วยยังกล้าที่จะขับรถม้าเช่นนี้ อยู่คนเดียวเพราะว่าศักยภาพจริงๆแต่ต่อจากนั้น ทำให้หลานเยาเยายิ่งเกิดความขัดใจมากขึ้นรถม้าของเย่แจ๋หยิ่งชะลอความเร็วลง และยังช้ามากด้วย ช้าจนคนที่เดินทางเท้ายังเร็วกว่ารถม้าของเขาบ้าเอ้ย!439
ความเร็วเหมือนเต่านี่…….ขนาดสวนหยู่ของนางก็ยังทนดูไม่ได้อีกต่อไปแล้วสวนหยู่ที่ได้หยุดความเร็วลง ร้อนรนจะใช้กีบขุดไปที่พื้นอยู่ตลอด เพื่อแสดงออกถึงความไม่พอใจของมันหลานเยาเยาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่นางคิดว่าเป็นเพียงเพราะผู้หญิงที่อยู่ในรถม้าได้รับความตกใจ ดังนั้น รถม้าจึงได้วิ่งช้าลงเช่นนี้ รอผ่านไปสักครู่หนึ่งคาดว่าก็คงจะเพิ่มความเร็วขึ้นใครจะรู้……เวลาผ่านไปตั้งนานแล้วรถม้ายังคงไปอย่างช้าๆเหมือนเดิมหลานเยาเยา “……”โธ่เว้ย!คนรีบร้อนจะตายอยู่แล้วนางบ่นพึมพำด้วยเสียงตํ่าหนึ่งประ
