โอ้โห!สวรรค์ชั่งใส่ใจนางเช่นนี้เชียว?นางเพียงแค่อธิษฐานไปส่งๆ คิดไม่ถึงว่าความฝันจะเป็นจริงเร็วขนาดนี้……นางต้องฉลองสักหน่อยใช่หรือไม่?“เสด็จอา!”ในเวลานี้ เย่หลีเฉินคิ้วขมวดเข้าหากัน รีบเหาะไป องค์ชายด้านหลังไม่กี่คนก็รีบตามไป เซียวจิ่นหยูเหาะไปเร็วกว่าเย่หลีเฉินก้าวหนึ่งมีเพียงหลานเยาเยาที่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยจากนั้นก็ตีม้าให้ขึ้นไปด้านหน้าถอนหายใจอยู่ในใจ หากเย่แจ๋หยิ่งตกหน้าผาตายง่ายๆเช่นนั้นก็ดีสิ เช่นนั้นความแค้นในใจของก็จะโดนขจัดไปได้อย่างง่ายดายน่าเสียดาย……ตั้งแต่สมัยโบราณกาล ความหายนะจะคงร่องรอยไว้เป็นพันปีเมื่อนางขี่ม้า ดำเนินอย่างช้าๆมาถึงหน้ารถม้าสีดำ แต่กลับพบว่าคุณชายทั้งหกร่วมแรงกันคิดจะลากรถม้ากลับมาแต่ก็ไม่สำเร็จแต่กลับทำให้รถม้ายิ่งโน้มไปทางหน้าผามากขึ้นเรื่อยๆเห็นดังนั้น!448
หลานเยาเยาก็อดไม่ได้ที่จะเคลื่อนสายตาไปจ้องมองยังร่างคนที่ไปช่วยกันลากรถม้ามองดูการกระทำและสีหน้าของพวกเขา ราวกับว่าแต่ละคนก็ได้ออกแรงสุดกำลังแล้ว และพวกเขาทั้งหมดก็เป็นผู้ที่มีกำลังภายใน คนเยอะขนาดนั้นทำไมถึงไม่สามารถลากรถม้าหนึ่งคันขึ้นมาไม่ได้?นอกจาก……มีคนในนั้นทำอุบายไว้แต่ว่า มองจากภายนอก ไม่สามารถมองออกได้เลยว่าคนที่ทำอุบายเป็นใครตามองดูล้อรถของรถม้าที่แขวนอยู่ตรงหน้าผา ยิ่งห่างริมถนนขึ้นเรื่อยๆ และล้อรถอีกข้างหนึ่งก็ค่อยๆเริ่มจะห้อยอยู่กลางอากาศ……ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ ไม่ช้าก็เร็วรถ
