ายอยู่ตรงนั้นซึ่งดูเหมือนกำลังจะยกถังนํ้าอุ่นเทลงบนร่างกายของเขา……และคนคนนั้นก็มิใช่ใครอื่น เป็นเย่หลีเฉินที่หลานเยาเยาคิดว่าหนีไปแล้วเอ่อ……โชคดีไปที่ไม่ใช่ใครอื่น!เย่หลีเฉินที่อยู่ในห้องตกใจเพราะเสียงประตูที่จู่ๆก็ถูกถีบออก จึงรีบมองไปตรงประตูในทันใด ก็ได้เห็นเทพธิดาผู้งดงามน่าหลงใหลยืนอยู่ตรงประตู ด้วยมุมปากที่เผยอเขารีบปิดร่างกายส่วนร่างตามสัญชาตญาณในทันที“อุจาดตาเสียนี่กระไร!”หลังจากหลานเยาเยาพูดคำนี้ออกมาอย่างเรียบนิ่ง ก็หันหลังและจากไปด้วยท่าทีอันโอหังราวกับว่าเมื่อครู่ไม่ได้เห็นสิ่งใดเลยทำเอาเย่หลีเฉินที่อยู่ในห้องรู้สึกอึดอัดจับใจไม่ต้องพูดถึงการที่เขาเป็นถึงรัชทายาทผู้สง่างามของประเทศ แต่ด้วยรูปร่างหน้าตาของเขา ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนได้เห็นเป็นต้องหน้าแดงใจเต้นรัวมิใช่รึ?แต่เทพธิดา……กลับเมินเฉยทันควัน378
เป็นผู้หญิงที่แปลกประหลาดผิดมนุษย์มนา หรือว่านางจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลกกันนะ?เย่หลีเฉินเหลือบมองที่ที่เขาปิดไว้ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนออกมาจะปิดอะไร?เทพธิดานางอยากเห็นเสียที่ไหนกัน……ถึงเวลาทานอาหารเย็น หลานเยาเยาก็มีเจตนาอันดีแยกอาหารมื้อคํ่าไว้ให้เย่หลีเฉินเย่หลีเฉินเห็นใบหน้าที่นิ่งสงบของเทพธิดา ดูไม่ใส่ใจสิ่งใด จะเคอะเขินสักหน่อยก็ไม่มีราวกับว่าคนที่เห็นเขาอาบนํ้านั้นไม่ใช่นางซะอย่างงั้นเย่หลีเฉินคิดๆดู เทพธิดานางก็เป็นเพียงหญิงสาว นางยังไม่รู้สึกเคอะเขินแต่อย่างใด เช่น
