นั้นเขาจะเคอะเขินไปใย?“อะแฮ่มๆ”เขาไอเล็กน้อย กำลังจะไปนั่ง แต่ก่อนที่จะนั่งลง ก็ถูกขันทีที่อยู่ในวังเชิญตัวไปเมื่อเย่หลีเฉินออกไป!จื่อเฟิงก็ก้าวมาด้านหน้า: “คุณหนู พร้อมแล้วขอรับ”“อื้อ!” หลานเยาเยามองไปบนท้องฟ้า พลางพูดเรียบๆว่า: “จื่อซี ร่างของเย่หลีเฉินนั้นโดนของแล้วใช่หรือไม่?”379
“ขอรับ คุณหนู ตามคำสั่งของท่าน จื่อซีได้นำขี้ฝุ่นไปโปรยใส่ร่างของรัชทายาทจากนั้นก็ใส่ผงที่ไร้กลิ่นไร้สีใส่ลงในนํ้าที่เขาใช้อาบ”แม้จื่อเฟิงจะไม่รู้ว่าคุณหนูจะทำการใดแต่ทุกๆเรื่องที่คุณหนูให้พวกเขาทำมักมีจุดประสงค์อยู่เสมอ“ดี เดี๋ยวคํ่าหน่อย พวกเจ้าก็ไปจัดการพวกสอดแนมนอกจวนได้ตามสบาย”จัดการได้ตามสบายในที่นี้คือ อยากฆ่าก็ฆ่า อยากจะรีดถามก็ทำทั้งหมดมันขึ้นอยู่กับอารมณ์ของพวกเขาแล้วในเมื่อส่งคนมาสอดแนมเยอะปานนั้น ถึงจะฆ่าพวกสอดแนมทิ้งไปก็ไม่เห็นเป็นไรใครเป็นคนสั่งให้มาสอดแนมแจ่มแจ้งขนาดนี้กันล่ะ!และหลังจากวันนี้ไปคนทั้งเมืองหลวง ก็จะได้รู้ว่านางเป็นเทพธิดาที่บ้าคลั่งและก้าวร้าวเป็นอย่างมากใช่!นางบ้าคลั่งเพราะนางบ้าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว“ขอรับ”ท้องฟ้าอันมืดมิดหลานเยาเยาเปลี่ยนเป็นชุดคลุมรัตติกาล จื่อซีที่พร้อมลุยก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีอันเป็นกังวล380
“คุณหนู ท่านจะไปคนเดียวจริงๆหรือขอรับ?”พระราชวังมีการคุ้มกันที่แน่นหนา หาได้มีเพียงองครักษ์ที่ถูกฝึกมาเพื่อคุ้มกันไม่ทั้งยังมีนักฆ่ามือฉมังของฮ่องเต้ที่ซ่อนตัวอยู่ ม
