เอง เขาเป็นเพียงรัชทายาท ทั้งยังเป็นผู้ชาย แต่ก็สู้ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้อย่างงั้นรึ?เช่นนั้น ความฮึกเหิมก็เกิดขึ้นในใจจึงหยิบไม้กวาดมาปัดกวาดพื้น ในขณะที่เย่หลีเฉินมุ่งมั่นตั้งใจทำงาน หลานเยาเยาก็หายแว๊บ มาอยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่สวนด้านหลัง แล้วหยิบเมล็ดแตงโมจากแขนเสื้อมาแทะๆๆกินไปแทะไปหลานเยาเยาถือเมล็ดแตงโมไว้มือนึงจากนั้นก็เอามือเข้าไปในแขนเสื้อหยิบแอปเปิ้ลจากในระบบออกมาหลังจากหยิบออกมาแล้ว นางก็โยนไปทางต้นไม้ด้านหลังอย่างรวดเร็ว……370
“โอ้ย……”เมื่อได้ยินเสียงร้องที่เจ็บปวด จึงได้ลงมาจากต้นไม้ใหญ่มีเสียง“ตุ๊บ” พร้อมเสียงอู้อี้อันเจ็บปวดหลานเยาเยาจ้องมองคนที่นางทำให้ตกลงมาอย่างสนอกสนใจนางอยากจะดูสักหน่อย ว่าผู้ใดกันมาด้อมๆมองๆนางไม่ดูไม่ได้ เมื่อได้เห็น ก็เกือบจะหัวเราะเหมือนหมูออกมาคนที่กลิ้งอยู่บนพื้นนั้นมิใช่โม่เหลียงเฉินหรอกรึ?ชะตาคนมันจะโดนอะเนอะ!ช่วงที่ผ่านมา เขาทำตัวเป็นสุภาพบุรุษหัวขโมย และนางก็ได้ทุบเขาด้วยผลไม้ป่าอย่างเหี้ยมโหดในเพลานี้นางได้เปลี่ยนไปอย่างน่าทึ่ง และก็มาทุบเขาด้วยผลไม้อีกครั้งหึ!มันคือผลแห่งกรรมนี่เองผู้ใดสั่งให้เขายกนางเป็นหลังคาบังฝนจนเปียกปอนกันล่ะ? เรื่องนี้นางก็ยังไม่ได้เอาคืนเลยนะ!ในโอกาสอันดีเช่นนี้ดังนั้น……“อะแฮ่มอะแฮ่ม!”371
นางตั้งใจที่จะไอออกมา แต่ก็ได้เห็นโม่เหลียงเฉินใช้พลังในการลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว พร้อมจัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผม เอนกายอิงต้นไม้ใหญ่ด
