้วยความรู้สึกดีในความเทพเท่ของตัวเองทันใดนั้น!ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง จากนั้นก็ขยี้ตา แล้วก็เบิกตากว้างอีก แล้วก็ขยี้ตาอีก“ไปไหนแล้วล่ะ?”เมื่อครู่ไม่ได้นั่งอยู่บนต้นไม้หรอกรึ?หรือว่าเขาจะตาพร่าเพราะโดนผลไม้หล่นใส่อย่างไม่ทันตั้งตัว?เขามองดูอีกสองสามครั้ง หลังจากที่ไม่เห็นใครแล้วจริงๆ โม่เหลียงเฉินก็เอื้อมมือมาขยี้ตาข้างนึง แล้วใบหน้าของเขาก็ยู่ยี่ด้วยความเจ็บใจไม่มีคนสักหน่อย เขาจะแอ็คอยู่ทำไม?เช่นนั้น จึงรีบหันหลังกลับจู่ๆใบหน้าอันน่าหลงใหลก็ปรากฏตรงหน้า โดยขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุดดวงตาที่เฉียบแหลม!ภาพลักษณ์อันทรงเสน่ห์!รอยยิ้มบางๆที่แปลกประหลาด……“กรี๊ด……”372
โม่เหลียงเฉินระเบิดความกลัวจนตัวโก่งอย่างกับแมว เด้งตัวออกไปหลายสิบเมตรในพริบตา ขนลุกซู่ไปทั่วร่างคนหรือผีวะเนี้ย?หลอนเกินคนไปแล้ว!กำลังภายในของเทพธิดามีมากมายเพียงใดกัน? จู่ๆจะมาโผล่อยู่หลังเขาเงียบๆได้อย่างไร?“ไม่ใช่ว่ากำลังมองหาข้าอยู่หรอกรึ? ดูเหมือนท่านจะกลัวนะ ขวัญหายหมดแล้วมั้งนี่”หลานเยาเยาเหาะขึ้นไปบนกิ่งไม้ทันที พลางพูดต่อว่า:“ท่านมาหาที่ตายหรือไร?”โดยปกติแล้วนางจะไม่แสดงพละกำลังภายในของตนเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเจอกับโม่เหลียงเฉิน นางต้องเผยมันออกมาก็เพราะว่า!โม่เหลียงเฉินเป็นคนของเย่แจ๋หยิ่งโม่เหลียงเฉินที่ยังหลอนไม่หาย ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนนํ้าลายสงบจิตสงบใจเทพธิดา ช่างงดงาม งามเหลือเกิน!แต่ว่า น่ากลัวไ
