ศ์เก่าในตอนนั้น เขาเป็นเพียงขุนนางชั้นผู้น้อย ถูกส่งไปประจำการอยู่ในท้องถิ่นบังเอิญโชคดี ได้รับความเมตตาจากราชครู ราชครูจึงเลื่อนตำแหน่งให้เขา363
หลังจากนั้นมาเขาก็ติดตามราชครูมาโดยตลอดหลังจากราชวงศ์เก่าพินาศไป ราชครูก็ทิ้งจดหมายไว้ให้เขาหนึ่งฉบับ ให้เขาทำเป็นซื่อบื้อเมื่ออยู่เคียงข้างฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน และให้ได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้…จดหมายพวกนี้ เหตุที่เขาไม่ทำลายมันทิ้งไป ก็เผื่อว่าวันหนึ่งราชครูจะกลับมาหากราชครูจำเขาไม่ได้ เขาก็จะใช้จดหมายเหล่านี้เป็นตัวยืนยันทว่า!ราชครูแห่งราชวงศ์เก่าได้กลับมาแล้วและราชครูก็ไม่ได้ลืมเขา แต่เขากลับลืมทำลายจดหมายเหล่านี้ทิ้ง……ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นหายนะแก่ตนเองเขาอ่านแล้วอ่านเล่า สุดท้ายนํ้าตาก็ไหลรินออกมา“ทหาร มาเอาเฉียนตุ้นมันไปขัง แล้วสอบสวนมันให้ละเอียด”ฮ่องเต้มองดูขุนนางที่เคยเมตตาอย่างไร้ความปราณี ไส้ศึกของราชวงศ์เก่าในวันนี้ ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชัง“ฮ่องเต้…”ปล่อยจดหมายในมือทิ้ง เฉียนตุ้นร้องเรียกฮ่องเต้ด้วยเสียงแหบแห้งเขายังคงคิดว่าตนเองนั้นถูกปรักปรำมีคนจงใจป้ายสีเขา จริงๆแล้วเขาไม่รู้เลยว่าตราหยกแห่งราชวงศ์เก่าไปอยู่ในห้องมืดได้อย่างไรแต่เขาก็รู้ว่า364
เพลานี้จะพูดสิ่งใดออกไปมันก็เท่านั้น!และแล้ว!เขาก็ลุกขึ้นเดินโซซัดโซเซ จู่ๆเขาก็กระแทกเข้ากับเสาหินเคลือบสีแดงในโถงนั้น“ตุ๊บ……”เฉียนตุ้นล้มลงทันใด ทั้งเสาหินและพื้นต่างโชกไป
