้ว่าเขาจะรู้ว่าเจ้ากลับมา ในเพลานี้เขาก็ไม่สนใจเจ้าอยู่ดี”เทพธิดาเป็นดั่งตัวช่วยอันยิ่งใหญ่ของฮ่องเต้ยังไงซะพระองค์ก็ไม่มีทางปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปเป็นแน่ มิเช่นนั้นวันนี้พระองค์คงไม่ให้รัชทายาทหัวแก้วหัวแหวนของพระองค์มาต้อนรับเองหรอก”“อือ! แล้วเรื่องที่ให้เจ้าไปตรวจดูเป็นเช่นไรบ้าง?”เมื่อนึกถึงเรื่องที่เย่แจ๋หยิ่งให้เขาไปตรวจดู โม่เหลียงเฉินก็ขมวดคิ้วในทันที พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“เทพธิดาองค์นี้ ไม่สามารถตามร่องรอยได้ เหมือนอยู่ๆนางก็โผล่มา ปรากฏตัวครั้งหนึ่งก็ทำเอาตกตะลึงกันไปทั้งเมือง”เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังที่ที่เทพธิดาปรากฏตัวเป็นครั้งแรก ผู้คนที่พบเห็นนางต่างพูดกันว่านางเป็นดั่งมังกรที่เห็นหัวแต่มิเห็นหาง หลังจากจบกงการอันยิ่งใหญ่ก็จะหายลับไปทั้งหมดทั้งมวลนั้นช่างลึกลับ ซึ่งมันก็คือสิ่งที่ควรจะเป็น335
ดังนั้น!เทพธิดาองค์นี้ จะต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอย่างแน่นอน“ไม่สามารถตามร่องรอยได้งั้นรึ? ดูเหมือนว่าข้าจะประเมินนางตํ่าไป” เย่แจ๋หยิ่งเลื่อนสายตามายังถ้วยนํ้าชา พร้อมใช้ปลายนิ้วถูถ้วยนํ้าชาเบาๆ“มักจะมีเรื่องที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นในทุกๆที่ที่เทพธิดาไป เพลานี้นางก็มาเยือนยังเมืองหลวง ราชสำนักก็คงใกล้จะโกลาหลแล้ว ที่มิอาจรู้ได้ก็คือ นางจะไปยืนอยู่ฝั่งไหนนี่สิ?”จะฝั่งไหนก็ได้ ตราบใดที่ไม่ใช่ฝั่งราชครูก็เป็นพอแต่ถ้าดึงมาฝั่งนี้ได้ละก็ จะต้องมาเป็นมือขวาของเย่แจ๋หยิ่งอย่างแน่นอนทัน
