้นล้วนดีกับคุณหนูเป็นอย่างมาก บางครั้งก็โกรธกัน ทะเลาะกันโมโหกันไปโมโหกันมา แต่ในยามวิกฤตต่างก็ปกป้องนางเหมือนดั่งคนในครอบครัวผ่านพ้นไปได้สองวัน ในที่สุดรถม้าก็ปรับโฉมเสร็จเป็นที่เรียบร้อยตาแก่ดีใจอย่างกับแมวอ้วนสีส้ม เขาดึงดันจะพาหลานเยาเยาไปดูให้ได้ โดยไม่สนเลยว่านางกำลังทำสิ่งใดอยู่“ปัดโธ่เอ้ย ตาแก่คนนี้นี่ จะมาดึงข้าด้วยเหตุใดกัน? ไม่เห็นรึไงว่าข้ากำลังยุ่งอยู่”เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนี้ตาแก่ก็มองหลานเยาเยาที่ปากมันเยิ้ม อีกทั้งในมือก็ยังถือน่องไก่ไว้ ถึงกับรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาในทันใด“ยุ่งอยู่งั้นรึ? เจ้าสำนัก ท่านกำลังยุ่งมากเลยล่ะสิ”“ก็แน่สิ มีของอร่อยตั้งเยอะตั้งแยะ จะไม่ให้ยุ่งได้ไงเล่า?”
315
