รรยากาศน่ากลัวขนาดนี้ ยังจะให้นางพักผ่อนบ้าอะไรล่ะ!“พอใจ พอใจมากขอรับ!” จื่อซีสีหน้ายิ้มเจื่อนๆ“เพิ่มเมล็ดแตงโมอีกหนึ่งถุง” ให้เจ้าพูดมาก“……”จื่อซีทำหน้าตาหัวเราะฮาฮาอย่างฝืนๆทันทีเมล็ดแตงโมหนึ่งถุง เขายังสามารถฝืนกินให้หมดได้ แต่เมล็ดแตงโมสองถุง เขาก็จบเห่แล้วได้คำพูดที่คุณหนูมักจะบอกเสมอว่าไม่ทำก็ไม่ตาย เขาได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้วในไม่ช้า นักฆ่าก็ถูกฆ่าอย่างราบคาบเลือดไหลนองเหมือนเป็นแม่นํ้าในโรงเตี๊ยมหยิงไหล กลิ่นคาวเลือดคลุ้งแสบจมูกและศพที่ล้มตายนอนกองอยู่ที่พื้น กำลังถูกองครักษ์ลับจัดการสะสางเถ้าแก่และพนักงานร้านที่แอบอยู่ตรงชั้นสอง หลังจากไม่ได้ยินเสียงฆ่าฟันกันแล้วก็เดินออกมาอย่างสั่นกลัวไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยเห็นคนตายแต่กลับไม่เคยเห็นการตายที่โหดร้ายทารุณจนทนดูไม่ได้เหมือนครานี้เหตุการณ์เช่นนี้ พวกเขามองแวบหนึ่ง ก็ขาอ่อนแล้ว297
แต่ว่า!นอกจากพวกเขา คนอื่นนอกเหนือจากนั้นก็เหมือนกับว่าจะคุ้นชินเป็นเรื่องปกติจัดการสะสางศพก็จัดการไป ทำความสะอาดรอยเลือดก็ทำความสะอาดรอยเลือดไปนั่งชมก็นั่งชมไปเพียงแต่……ที่ทำให้เถ้าแก่ตกตะลึงก็คือเพียงแค่ดูก็ไม่เป็นไร คาดไม่ถึงว่าพวกเขายังจะมีความอยากกินอาหารอีก ทั้งหญิงชุดแดงนั้นที่ยิ้มเป็นระยะระยะ เหตุการณ์นั้นสามารถแปลกประหลาดได้มากแค่ไหนก็แปลกได้เท่านั้นทันใดนั้น!หลานเยาเยาลุกขึ้นยืน มองมาด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งขรึมเอามากๆ ทำให้เถ้าแก่กลัวจนวิญญาณแ