นก็หลับตาลงเงียบๆจื่อซีที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดรีบเดินเข้ามาอย่างรีบร้อน เมื่อเห็นท่าทางของหลานเยาเยา ทั้งได้เห็นรอยคราบเลือดบนตัวนางอีก ในใจจึงอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง“คุณหนู ท่านได้รับบาดเจ็บหรือ?”287
เมื่อได้ยินเสียงของจื่อซี หลานเยาเยาจึงได้เก็บอารมณ์ไว้ ลืมตาขึ้น แปรเปลี่ยนกลับเป็นท่าทีเป็นสุขุมพร้อมจิตใจที่ดูสงบได้รับบาดเจ็บ?นางได้รับบาดเจ็บที่ไหน?หากนางได้รับบาดเจ็บเช่นนั้นต้องแย่แน่นางจะต้องใช้เวลาพักฟื้นสักสิบวันถึงครึ่งเดือนดังนั้นนางจึงรีบตรวดตราดูร่างกายของตนเอง หลังจากที่เห็นว่าบนตัวมีคราบเลือดอยู่จริง ก็กล่าวอย่างผิดหวังว่า :“เหมือนเช่นเจ้า เลือดไม่ใช่ของข้า”เลือดบนตัวนางเป็นของเย่แจ๋หยิ่ง คาดว่าเมื่อครู่โดนเขา……ณ เวลานั้น ทำให้เปื้อนโดนไม่ได้ระวังตัวเมื่อกล่าวไปเช่นนี้จื่อซีจึงได้โล่งใจไปในทันที จากนั้นก็รายงานว่า :“การลอบสังหารครั้งนี้มีจำนวนคนสี่สิบถึงห้าสิบคน และยังเป็นการวางแผนลอบสังหารที่แยบยล ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ดักซุ่มอยู่ด้านนอกห่างออกไปประมาณร้อยเมตร เมื่อถึงฟ้ามืดจึงได้เริ่มลงมือลอบสังหารคุณหนู ข้าน้อยคิดว่า เจ้าของโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีพิรุธ ข้าจะไปจับตัวเขามาสอบถามขอรับ?”ใครจะรู้……288
หลานเยาเยาโบกปัดมือ“ไม่ต้องแล้ว!”“ห๊ะ?”ทำไมจึงไม่ต้องแล้วล่ะ? ความจริงแล้วเถ้าแก่นั้นก็สามารถนี่!“เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นอ๋องเย่ที่ชื่อเสียงเกรียงไกรแห่งประเทศก่วงส
