จะคิดในใจหรือว่าที่บอก คืนนี้มีคนเข้ามาใหม่อยู่ที่โรงเตี๊ยมก็คือเขา?หลังจากที่มั่นใจในคำตอบ หลานเยาเยาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อยๆยืนขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ทว่า!เมื่อนางยืนขึ้นมาก็ได้ยิน “ตึ่งตึ่งตึ่ง” ดังขึ้น แอปเปิลสาลี่องุ่นตกลงมาจากเสื้อผ้าของนาง ทั้งยังมีเมล็ดธัญพืชทั้งห้าหล่นลงมาที่พื้นจากประโปรงของนาง“……”“……”อย่างแรกคือสีหน้าที่เขินอาย ทั้งที่ตกไปแล้วตั้งมากมาย ทำไมถึงยังมีอีก?อย่างหลังคือมุมปากกระตุก มองดูของที่ตกลงพื้นด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจหลังจากนั้นครู่หนึ่ง!281
หลานเยาเยาที่ใส่ชุดสีแดงเข้ม สีหน้าอยากร้องไห้แต่ไม่มีนํ้าตาเมล็ดแตงโม เมล็ดแตงโม ข้าเป็นถึงเทพธิดา ได้โปรดอย่าหล่นลงมาอีกเลยได้ไหม?ข้าต้องการหน้าตาเช่นกันนะ!“ติ๊ก…..”มีเมล็ดแตงโมอีกเมล็ดหนึ่งหล่นไปที่พื้น ไม่ไว้หน้านางแม้แต่น้อยได้ ไม่ไว้หน้าข้าใช่ไหม?นางจำไว้แล้ว หลังจากนี้เทพธิดาจะกินเมล็ดแตงโมทุกวัน หากไม่กินจนเมล็ดแตงโมสูญสิ้นนางก็ไม่ใช้นามสกุลสูญสิ้นถุ้ย!นางจะไม่ใช้นามสกุลหลานไม่สนใจแล้ว ยังไงซะก็อับอายไปจนถึงบ้านคุณยายแล้ว นางเทหมดหน้าตักแล้วดังนั้น!หลานเยาเยาจัดระเบียบชุดของตัวเอง ทำเป็นเมินผลไม้และขนมที่ตกอยู่บนพื้นจากนั้นก็เดินออกจากประตูไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ทว่า……เมื่อก้าวเท้าไปถึงข้างประตู ยังไม่ทันจะยื่นมือไปเปิดประตู นํ้าเสียงที่เย็นชาก็แว่วมาจากด้านหลัง“รอก่อน!”ได้ยินดังนั้น หล
