ดแล้ว จะเข้าเมืองก็ไม่ได้แล้วภรรยาของข้าตั้งครรภ์อยู่ ไม่สามารถกินกลางดงนอนตากลมกลางป่าได้!พวกข้ายอมเพิ่มเหรียญเงินให้ เพิ่มกี่เท่าก็ได้ หวังว่าเถ้าแก่ท่านจะเห็นใจสักนิดให้พวกเราพักสักคืน พรุ่งนี้เช้าพวกเราก็จะจากไป จะไม่ไปชนเข้ากับลูกค้าคนสำคัญในร้านอย่างแน่นอน”ชายวัยกลางคนมองภรรยาตัวเองอย่างเอ็นดู คุยกับเถ้าแก่ด้วยความกังวลใจแต่ทว่า!สีหน้าของเถ้าแก่เต็มไปด้วยความลำบากใจ……เขาอธิบายอย่างใจเย็นด้วยความหวังดี :“ลูกค้า ขอโทษจริงๆ ที่โรงเตี๊ยมนี้มีลูกค้าพิเศษเหมาไว้แล้วจริงๆ268
พวกเรายึดมั่นเรื่องความซื่อสัตย์เป็นพื้นฐาน ไม่สามารถให้พวกท่านเข้ามาพักที่นี่ได้จริงๆ มิเช่นนั้นรบกวนลูกค้าพิเศษเข้า โรงเตี๊ยมของพวกเราก็จะกลายเป็นไม่รักษาคำพูดไม่น่าเชื่อถือหากว่าลูกค้าคนพิเศษเกิดไม่พอใจขึ้นมา ทำลายโรงเตี๊ยมของพวกเราแล้วจะทำเช่นไรเล่า?”เถ้าแก่พูดจาเป็นเหตุเป็นผลมากแต่ทว่า!สามีภรรยาคู่นั้นตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ยอมจากไปดูท่าแล้วการเพิ่มเหรียญเงินให้เป็นวิธีที่ใช้ไม่ได้ พวกเขาก็หาวิธีอื่นอีก“เถ้าแก่ เช่นนี้สิ! ห้องเก็บฟืน พวกข้าอยู่ห้องเก็บฟืนได้หรือไม่? ข้าทนเห็นได้ไม่จริงๆ ที่ภรรยาและลูกที่ยังไม่ออกมาดูโลกจะต้องรับกับแรงกระแทกอีก”“นี่……”คราวนี้เถ้าแก่เกิดความลังเลแล้วพูดตามเหตุผล อยู่ที่ห้องเก็บฟืนน่าจะไม่มีปัญหาเพียงแต่……เบื้องบนบอกไว้อย่างชัดเจนแล้ว หลังจากคืนนี้ลูกค้าคนพิเศษเหมาโรงเตี๊ยมแ
