อขอพรจากเทพธิดาแน่นอน พวกเขาก็รู้ เรื่องเล็กๆน้อยๆของพวกเขา เทพธิดาอาจจะไม่ปรากฏตัวแต่นี้ก็กลายเป็นวิธีที่ปราชาชนใช้ปลอบขวัญกำลังใจวิธีหนึ่งประเทศก่วงส้า เมืองหลวงภายในห้องส่วนตัวที่กว้างขวางโอ่อ่าห้องหนึ่ง หานแสที่เพิ่งอาบนํ้าออกมา ใส่ชุดคลุมอาบนํ้าที่หรูหราโดยเปิดส่วนบนของปกเสื้อไว้ กำลังอ่านจดหมายในมืออย่างสบายใจ“เหอะ ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ”จากนั้นเขาก็ยกถ้วยชาขึ้นมา จิบเบาๆหนึ่งอึก พูดอย่างสบายๆว่า : “ถึงเวลาที่ต้องกลับมาแล้ว”“เข้ามา!”ทันใดนั้นก็มีร่างเงาดำหนึ่งเหาะเข้ามา คุกเข่าข้างหนึ่งยกมือทำความเคารพพร้อมกล่าวว่า : “เจ้าของเรือ”“แพร่ข่าวออกไป บอกว่าในเวลานี้ตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าปรากฏขึ้นในเมืองหลวงแล้ว”“ขอรับ!”หลังจากที่เงาดำรับคำสั่ง ก็หายตัวออกจากในห้องไปในชั่วพริบตา247
หานแสดูจดหมายที่หลานเยาเยาเขียนถึงเขาต่อ ในดวงตาเคลือบไปด้วยความสงสัยทำไมหลานเยาเยาจึงได้ให้เขากระจายข่าวเรื่องการปรากฏตัวของตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่า?หรือว่านางจะรู้เบาะแสของตราราชลัญจกรหยก?……หลายเยาเยาอยู่ไกลถึงประเทศผึงไหล ในครึ่งเดือนให้หลังก็ได้รับจดหมายจากหานแสนางนั่งอยู่หน้ากระจก มองดูตัวเองที่ใส่ชุดสีแดงเข้ม ก็อดที่จะตกตะลึงไม่ได้ผิวพรรณที่ขาวละเอียด โฉมหน้าที่งดงามหาที่เปรียบไม่ได้ ดวงตาที่สดใสดั่งหยกดำ ทั้งยังมีผมดกดำเงางามที่ถูกม้วนขึ้นตามใจชอบบางส่วน นอกเหนือจากนั้นก็ปล่อยยาวลงมาตาม