็นซีดขาว……จื่อซีนั่งคุกเข่าช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดตรงหน้า เจ้านายของเขา ดูเหมือนจะกลับไปเป็นแบบเดิม เหมือนก่อนที่จะได้พบกับพราชายาเขาจะทำยังไงดี?ฝั่งหนึ่งก็เป็นเจ้านายที่เขาไม่อาจจะทรยศได้ตลอดชีวิต……อีกฝ่ายก็เป็นพราชายาที่เจ้านายให้เขาปกป้องด้วยชีวิต……ตอนนี้ทั้งสองมาเผชิญหน้ากันแบบนี้ เขาควรที่จะเลือกยังไงดี?จู่ๆนั่นเอง!“ชิ้ง………”ข้างหูก็มีเสียงชักดาบขึ้นมานัยน์ตาของจื่อซีฉายเงาคนขึ้นมาคนนึง ซึ่งก็คือเห็นจื่อเฟิงแทงดาบตรงไปยังเจ้านาย223
น่าเสียดายที่เจ้านายดูเหมือนจะรู้ว่าจื่อเฟิงจะทำอะไร เขาจึงลงมือจัดการตีจื่อเฟิงตกลงหน้าผาไปมองเห็นถึงตรงนี้จื่อซีก็ตกตะลึงจากนั้นจึงลุกขึ้นชักดาบ ก่อนจะแทงตรงไปยังเย่แจ๋หยิ่งก็โรยผงยาไว้เย่แจ๋หยิ่งต้องปล่อยมือจากหลานเยาเยาด้วยความจำใจ จากนั้นก็จัดการจื่อซีจนกระอักเลือด ก่อนจะโยนตกลงไปที่หน้าผา“แค่กแค่กแค่ก……”หลานเยาเยาต้องหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าไป แต่ด้วยเพราะยังขยับไม่ได้ จึงทำได้เพียงมองจื่อซีและจื่อเฟิงถูกโยนตกหน้าผาไปส่วนเย่แจ๋หยิ่งไม่แม้แต่จะกะพริบตาเลยสักนิด“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้ามันโหดร้าย พวกเขาซื่อสัตย์ต่อเจ้ามาก ทำตามคำสั่งอย่างไม่บกพร่อง เจ้ายังทำได้ลง”เสียงของหลานเยาเยาเกือบจะเป็นคำรามดูสิ่งที่อยู่ตรงหน้า นอกจากร่างคนแล้ว ที่เหลืออยู่ก็คือเย่แจ๋หยิ่งที่นางไม่รู้จักเลยนางอยากที่จะควักหัวใจเขาออกมาดูจริงๆว่ามันจะดำขนาดไหน“คนทรยศต้องตาย!”เสียง
