ลานเยาเยาหยิบผงยาออกมาในแขนเสื้อแต่ว่า……หลานเยาเยาใส่ชุดผู้หญิง แม้แขนเสื้อจะกว้าง สามารถใส่ของเข้าไปได้แต่!ไม่สามารถใส่ผงยาได้เยอะขนาดนี้แน่นี่มันเกินขอบเขตที่เขาเข้าใจ แต่ทว่า ผงยานั่นมองได้จริง จับต้องได้จริงนี่มันเรื่องอะไรกัน?“เจ้าไม่ใช่สนใจแต่ยาแก้พิษหรือ?”หลานเยาเยาไม่ตอบหานแส แต่เปลี่ยนหัวข้อไปอธิบายเหรอ?182
นางคิดว่าไม่จำเป็นเพราะเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีทางอธิบายให้เขาแม้จะเข้าใจ แล้วเขาจะเชื่อหรือ?“ใช่ ข้าสนใจแต่ยาแก้พิษ” หานแสยิ้มอย่างชั่วร้ายแต่รอยยิ้มบนใบหน้ามีความเย็นชา“งั้นไปกัน! สถานที่ของดอกกระดูกขาวอยู่ไม่ไกลแล้ว”“ได้!”แม้จื่อซีกับจื่อเฟิงจะไม่เป็นอะไร แต่เท้าก็ถูกมดกินคนกัดแล้วดังนั้น!ครั้งนี้ หลานเยาเยายืนกรานจะนำทางทั้งยังขู่เขาว่า ถ้าไม่ยอม นางก็จะไม่อนุญาตให้พวกเขาตามนางเมื่อไม่มีวิธีแล้ว พวกเขาทำได้เพียงพยักหน้ายินยอมผู้อาวุโสสองคนที่ยืนอยู่ตรงปากถํ้า มองพวกหลานเยาเยาค่อยๆเดินไกลออกไป“ทำเช่นไรดี? พวกเราลงไปไม่ได้”
183
