จะกลายเป็นสวรรค์ที่แสนงดงาม“ของที่ยิ่งสวยก็ยิ่งอันตราย พวกเจ้าอย่าลืมเป้าหมายที่พวกเรามาที่นี่” หานแสเอ่ยเตือน“นี่ยังต้องให้เจ้าพูดรึ?”หลานเยาเยาไม่ได้หลงทาง ก็แค่เคลิบเคลิ้ม ไม่อยากทำลายความสวยงามนี้ ก็ใช้โอกาสก่อนที่อันตรายจะมาถึง ถือโอกาสชื่นชมทิวทัศน์งามนี้ไปก่อนก็ไม่เลว“ดูสิ ดอกไม้ผืนนั้นเป็นสีแดงหมดเลยหรือ?” เสียงของจื่อซีดังขึ้นมาจากข้างๆดอกไม้สีแดง?อีกทั้งยังเป็นผืนใหญ่?ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยาจึงรีบหันหน้าไป และเมื่อเห็นผืนดอกไม้นางก็ดีใจเป็นบ้าเป็นหลังขึ้นมาทันที“ดอกกระดูกขาว คือดอกกระดูกขาว ในที่สุดก็หาเจอ ในที่สุดพวกเราก็หาดอกกระดูกขาวเจอ”ลวดลายดอกกระดูกขาวบนหนังสือทำเนียบบรรพชน นางจำได้ชัดเจนดังนั้น!ทันทีที่เห็นดอกไม้สีแดงนั่น แม้จะอยู่ไกล แต่นางมองแค่แว็บเดียวก็มั่นใจว่าคือดอกกระดูกขาว168
หลังจากที่ประสบกับอุกกาบาตลวงตา ถูกงูเหลือมยักษ์กลายพันธุ์ไล่ และถูกกลุ่มสัตว์กลายพันธุ์ล้อมโจมตีก็ถือว่าผ่านความเป็นความตายมาหลังจากที่ผ่านความยากลำบากมาก็จะพบความโชคดีมิใช่หรือ?ได้ยินดังนั้น!หานแสก็โล่งใจอย่างเห็นได้ชัด“คือดอกกระดูกขาวจริงๆใช่หรือไม่?”เจอดอกกระดูกขาวแล้ว ก็สามารถทำยาแก้พิษได้ พอทำยาแก้พิษได้ โรคที่ทรมานเขามาหลายปีก็สามารถกำจัดไปได้พอนึกถึงตรงนี้ หานแสก็แอบดีใจ“คือดอกกระดูกขาว ข้าจำไม่ผิดแน่”หลานเยาเยาตอบอย่างหนักแน่น“ข้ามไป!”“อื้ม!”……ทางออกที่พวกเขาอยู่นั้นอยู่กลาง
