ร็วตลอดทาง ระหว่างนั้นหลานเยาเยาก็โรยผงเทียนบ้านจำนวนมาก แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลยดังนั้นนางจึงเปลี่ยนมาใช้ยาพิษ แต่งูเหลือมยักษ์พวกนั้นหลบหลีกยาพิษที่นางโรยไปได้แบบนี้ก็แย่แล้ว!เป็นไปไม่ได้ที่หานแสจะพานางบินไปได้ตลอด ตอนที่หายใจก็หยุดพักอยู่บนต้นไม้ช่วงสั้นๆ พวกงูเหลือมยักษ์พวกนั้นก็วนเวียนอยู่ที่พื้นขึ้นมาบนต้นไม้ใหญ่อย่างรวดเร็ว154
เมื่อเห็นว่ามันใกล้จะมาถึงเท้าแล้ว……“คิดวิธีกำจัดพวกมัน”หลังจากหานแสพูดข้างหูนาง ก็พานางบินหนีอีกครั้งคิดวิธี?ผงแป้งเทียนบ้านที่เรียกได้ว่าเป็นกำมะถันก็ใช้ไม่เกิดประโยชน์อะไรแล้ว แม้แต่ยาพิษงูเหลือมยักษ์พวกนั้นก็หลบได้อย่างง่ายดาย แล้วยังมีวิธีไหนอีกหล่ะ?วิชาตัวเบาของจื่อซีกับจื่อเฟิงนั้นแย่กว่าหานแสเล็กน้อย พวกเขาสามารถหลบการโจมตีของงูเหลือมยักษ์ไปได้แบบถูๆไถๆตอนแรกคิดว่าการถูกกลุ่มงูเหลือมไล่โจมตีก็อันตรายมากแล้ว คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่ายังอยู่ข้างหลังอีกอาจเป็นเพราะสาเหตุจากการระเบิดที่ทำให้ทั้งหุบเขาจิ้นสั่นคลอนทันใดนั้นในหุบเขาจิ้นดูเหมือนจะไม่สงบเป็นพิเศษ!“หานแสที่พานางบินอย่างดีมาโดยตลอด ก็ขมวดคิ้วแน่น“หลานเยาเยา เจ้าคิดจะให้ข้าพาเจ้าไปอย่างนี้ตลอดหรือ?”หานแสในตอนนี้ ไม่เรียกหลานเยาเยาว่าพราชายยาเย่แล้ว แต่เรียกชื่อนางโดยตรงอย่างไม่อดทนเขาหันกลับไปมองงูเหลือมยักษ์ที่โจมตีจากทางด้านล่าง ลมหายใจก็ติดขัดถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วพลั