่ที่รอบๆอุกกาบาต149
จากนั้นก็ถอยออกมาไกลๆหานแสที่มีประสบการณ์กับระเบิด จึงถอยออกไปไกลกว่านางอย่างไม่รีรอแม้จื่อซีและจื่อเฟิงเห็นว่าหลานเยาเยาวางระเบิดประตูหินหุบเขาจิ้น แต่พวกเขาไม่ได้ยืนอยู่ในตำแหน่งที่พวกหลานเยาเยาอยู่ จึงไม่รู้สึกถึงความไม่สบายหลังการระเบิดแต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาสองคนจึงไปอยู่หลังหลานเยาเยาแล้วก็ไม่หาที่หลบตอนที่หลานเยาเยาจะกดปุ่มทำลายระเบิด เสียงชั่วร้ายของหานแสก็ดังขึ้น“ข้ารู้สึกว่าที่นี่ไม่ปลอดภัย!”เมื่อก่อนที่ระเบิดประตูหินหุบเขาจิ้น หลานเยาเยาใช้แค่อันเดียวก็สามารถระเบิดประตูหินได้แล้ว แต่ตอนนี้หลานเยาเยากลับใช้ถึง4อานุภาพนั้นครอบคลุมหลังจากคิดถึงการระเบิดอีก หลานเยาเยาก็คว้ากางเกงเขาไว้ ดังนั้นเขาจึงอยู่ห่างจากหลานเยาเยาอีกเล็กน้อย“……”คำว่าไม่ปลอดภัยออกมาจากหานแส หลานเยาเยารู้สึกว่าน่าตลกอย่างบอกไม่ถูกจากนั้น มือของหลานเยาเยาก็กดปุ่มมีเสียง“ติ้ด”“ตู้ม……”150
ระเบิดสี่อันระเบิดออกพร้อมกัน พื้นดินภูเขาสั่นไหว ทั้งหุบเขาจิ้นโคลงเคลงราวกับเกิดแผ่นดินไหวฝุ่นปกคลุมไปทั่วฟ้าทั่วพื้นรอบๆด้วยความเร็วราวกับพายุฝุ่นทรายและพวกเขาทั้งสี่ก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกฝุ่นหนา……เพียงครู่เดียว!หุบเขาจิ้นก็หยุดโคลง หมอกฝุ่นก็ค่อยๆหายไป ทุกอย่างดูเหมือนกลับมาสงบทั้งหมดเงียบสงบจนน่ากลัว……หลานเยาเยาค่อยเงยหน้าขึ้นมา ปัดเศษกรวดเล็กๆน้อยๆและฝุ่นบนผมภาพลวงตาหายไปแล้ว!แต่เมื่อเห็น