ู่ดี ยิ่งไปกว่านั้นคือนางมองไม่เห็นงูยักษ์ตัวนั้น และยิ่งไม่รู้ว่าส่วนหัวของมันอยู่ครงไหนช่างกลัวเสียจริงว่าหากไม่ทันระวังขยับตัวไปอยู่ใกล้ปากของมัน เช่นนั้นก็ไม่มีคุ้มค่ากับสิ่งที่เสียไป…..แล้วในเวลานั้นเอง ! เอวก็ถูกรัดเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคนทันทีจากนั้นร่างก็ลอยจากพื้นดินออกไป บินไปยังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล หลังจากที่หลานเยาเยายืนอย่างมั่นคงบนต้นไม้ใหญ่ นางก็มองไปยังคนที่อยู่ข้างกาย ก็เห็นกับใบหน้าอันหล่อเหลาของหานแสที่มุมปากกำลังค่อยๆยกขึ้นพอดีท่าทางเจ้าเล่ห์ที่แสนน่าหลงใหลเช่นนั้น ทำให้หลานเยาเยารู้สึกเอือมระอา” คิดไม่ถว่าเจ้าจะช่วยผู้อื่นๆด้วย ? น่าประหลาดใจยิ่งนัก?เมื่อสักครู่นี้เขายืนดูสถานการณ์อยู่ตลอด อีกทั้งก่อนหน้านี้นางก็จงใจทำให้โกรธอีกด้วย คิดไม่ถึงว่าเขาจะยื่นมือมาให้ความช่วยเหลือเห็นได้ชัดเลยว่าเขาเป็นคนที่ชอบทำตัวไร้อารมณ์….แถมนางยังรู้เกี่ยวกับตัวตนของเขาไม่น้อย ตัวตนเช่นนั้น แผ่นหลังเช่นนั้นหลังจากที่เขาเปิดเผยตัวตนของเขากับในตอนที่เขาเข้ามาในชนเผ่าหยินไห่ นางก็คิดว่า คำว่า’ช่วยชีวิตคน’คำนี้หากใช้กับหานแส คงจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้คิดไม่ถึงว่าเวลานี้เขากลับช่วยนาง…..142
“น่าประหลาดใจ? เจ้าว่าหากตอนนี้ข้าโยนเจ้ากลับไปจะยิ่งน่าประหลาดใจกว่าหรือไม่? ”เพียงแต่…..เขาที่ยังพูดไม่ทันขาดคำก็มองเห็นหลายเยาเยากอดกิ่งไม้ใหญ่ไว้แน่นพลางยิ้มให้กับเขาอีก สีหน้าเช่นนั
