“ชิ！”ยังจะฆ่าคนดับอารมณ์！หากจะฆ่าใครสักคนเพื่อดับความโกรธ ในตอนที่เห็นซิ่วซิ่วก็คงฆ่าไปแล้ว เหตุใดจะต้องรอจนถึงตอนนี้ด้วยเล่า ?อีกอย่างสองคนที่แอบตามมานั้น ตั้งแต่ที่นางก้าวเท้าของจากประตูห้องก็ได้เริ่มตามนางมาแล้วในตอนที่นางออกจากประตูก็รับรู้ว่ามีคนตามนางแล้ว มีหรือที่หานแสจะไม่รู้ ?เหตุผลที่ทำเช่นนั้นในตอนนี้ หลานเยาเยาที่เห็นหานแสไม่ยอมลงมือเสียที จึงถามด้วยความสงสัย” ทำไม ประตูหินแค่นี้เจ้าจัดการไม่ได้งั้นหรือ? ”” ก้าวร้าวให้น้อยๆหน่อยเถอะ”ดวงตาอันขุ่นมัวของหานแสหรี่ลงเล็กน้อย แววตาประกายความโกรธออกมาจากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นอย่างชั่วร้าย แล้วพลังภายในที่ปรากฏขึ้นอย่างไร้เหตุก็พุ่งผ่านไป“ปัง……” หลังจากเกิดเสียงดัง ประตูหินก็ไม่มีการขยับเขยื้อนใดๆหานแส “……”มุมปากของหลานเยาเยากระตุกพร้อมกับส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้” โอ้โห พลังภายในอันยอดเยี่ยม ! ”131
หลังจากพูดจบ ก็ถูกหานแสจ้องมองจนหลานเยาเยาถึงกับเงียบไปในทันที แต่กลับทำท่าทางเชิญหานแส ราวกับจะกล่าวว่า ‘ เชิญเจ้าทำต่อไปเถอะ’สำหรับที่อารมณ์ไม่แน่ไม่นอนเช่นนี้ ให้ลงมือแค่พอเหมาะก็เพียงพอแล้ว มิเช่นนั้นจะเละเทะไปเสียหมด จนไม่มีอะไรดี” ฮึ! ”หานแสไม่เคยมีความสงสัยในความสามารถพลังภายในของเขาเลย พลังเมื่อกี้นี้เขา เขาใช้พลังระดับห้าเท่านั้น ตอนนี้เขาจะใช้พลังภายในระดับสิบ มีหรือที่ประตูหินนั้นจะไม่แตกเป็นผุยผง?สำหรับพลังภายในระดับเต็มของเขา
