อืม!”“เลือดของเจ้ารักษาข้าไม่ได้” เขารู้อยู่แล้ว ว่าเลือดของเขาและเลือดของนางมีความพิเศษเหมือนกัน“ข้ารู้ ต่อให้ข้ามีสิบคนก็ช่วยเจ้าคนเดียวไม่ได้ แต่ชนิดของเลือดข้าก็จะเป็นส่วนประสมนำร่องของตัวยา”ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ มันสามารถชะลอการแพร่กระจายของพิษร้ายในตัวเขาด้วยทิศทางเช่นนี้ ก็แสดงให้เห็นว่าสามารถพัฒนาเป็นยาถอนพิษได้“หลังจากนี้ไปห้ามทำร้ายตัวเองแล้วนะ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพลานี้ตัวเจ้ามีอันตรายมากเพียงใด?”“ข้ารู้ แต่ข้าไม่สามารถปล่อยให้เจ้าตายได้ ถึงแม้จะมีเพียงแค่หนึ่งความหวัง ก็มิอาจมีใครมาหยุดยั้งข้าได้”ถึงแม้ว่ารักษาเขาจนหาย แล้วเขาจะจากนางไป นางก็จะไม่ย่อท้อ เวลาแบบนี้จะไปสนอะไรกับเลือดเพียงน้อยนิด“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดชาวเผ่าหยินไห่ ถึงได้คอยดูแลคนที่หนีข้ามนํ้าข้ามทะเลมา?รู้หรือไม่ว่าเหตุใดถึงได้มีคนนำข่าวคราวเรื่องตราราชลัญจกรหยกในราชวงศ์เก่ามาเผยแพร่ที่ชาวเผ่าหยินไห่แห่งนี้?”เมื่อได้ยินเช่นนั้น!53
หลานเยาเยาก็ประหลาดใจ จากนั้นก็พยักหน้า แต่แล้วก็ส่ายหน้าอีกครั้ง“มิใช่เพื่อปลดองค์ชายแห่งราชวงศ์เก่าหรอกรึ?”“นั่นก็เป็นเพียงส่วนนึง”กลายเป็นว่า เขารู้จุดประสงค์ในการมายังชาวเผ่าหยินไห่ของนางมาโดยตลอดแต่นางกลับปิดบังเรื่องนี้ไม่ให้เขารู้ ซึ่งเขาก็ไม่ติเตียนนางเลยแม้แต่น้อย“ยังมีเหตุใดอีกงั้นรึ?”“นี่เป็นเพียงการบอกใบ้ ว่ามีคนคนหนึ่งกำลังจะกลับมา” เย่แจ๋หยิ่งเงยหน้าขึ้นมองฟ้ากว้
